แนะนำเรื่องบางส่วน....
ปัง! ปัง! ปัง!
เสียงเคาะประตูแรง ๆ ดังขึ้นอีกครั้งในความทรงจำของลี่อิน ซุนเพ่ยหญิงชราร่างอวบอ้วนที่ทำตัวเหมือนยักษ์ปักหลั่นยืนเท้าสะเอวอยู่หน้าประตู แววตาที่จิกกัดและไร้ความเมตตาทำเอาลี่อินตัวสั่นเทาจนต้องไปหลบหลังป้าสะใภ้เสมอ
“อากุ้ย! ฉันได้ยินว่าโรงงานจ่ายโบนัสพิเศษให้พวกแกคนละห้าหยวน ทำไมไม่เอามาให้ฉัน? อยากเป็นลูกอกตัญญูให้ฟ้าผ่าตายหรือไง ไอ้ลูกเวร!”
“แม่ครับ... ผมเพิ่งได้เงินมาเมื่อเย็นนี้เอง ยังไม่ทันได้แบ่งเลย”
“แบ่ง? ทำไมต้องแบ่ง! แกลืมไปแล้วเหรอไงว่าแกมีแม่มีน้องอยู่นะ เอาเงินมาให้ฉันเดี๋ยวนี้”
“ครับแม่”
จินกุ้ยตอบเสียงอ่อยก่อนจะจำยอมหยิบเงินส่งให้มารดา ซุนเพ่ยรับเงินไปพลางจิกตาไปทางลี่อิน
“แล้วของแกละ? เอามาให้ย่าเดี๋ยวนี้!”
“แม่ครับ... เงินอาอินเอาไปซื้อยาให้หวั่นถงหมดแล้ว หวั่นถงช่วงนี้ก็ไม่ค่อยแข็งแรง แม่เห็นแก่ผมเถอะครับ”
ลี่อินเหลือบไปเห็นอาสะใภ้สามที่ยืนแอบมองอยู่ข้างนอกก็กำหมัดแน่น สวี่อันเห็นเด็กสาวมองมาแต่ก็ไม่ได้ใส่ใจ เธอหันไปพูดบางอย่างกับญาติของตัวเองก่อนที่คนพวกนั้นจะรีบหลบออกไป ซุนเพ่ยฮึดฮัดไม่พอใจมิวายหันไปจิกกัดสะใภ้เสียงดัง
“เธอนี่มันตัวล้างผลาญจริง ๆ เจ็บออด ๆ แอด ๆ อยู่ได้ เงินของอาอันเลยต้องหมดไปกับผู้หญิงอย่างเธอ!”
“ขอโทษค่ะแม่ เป็นความผิดฉันเอง”
ความเลวร้ายไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น ซุนเพ่ยยังบังคับให้จินกุ้ยยกตำแหน่งงานให้อาสามจินไฉโดยอ้างว่าครอบครัวลุงใหญ่โกยเงินมานานพอแล้ว ทั้งที่ความจริงเงินส่วนใหญ่ก็ถูกซุนเพ่ยรีดไถไปจุนเจือบ้านสาม จนลุงจินกุ้ยแทบไม่มีเงินเก็บ
“เจ้าใหญ่ ในเมื่อตอนนี้ครอบครัวแกมีคนได้เงินเดือนตั้งสองคน อย่างนั้นแกก็ให้ตำแหน่งงานกับเจ้าสามไปเถอะ เพราะแกทำงานนี้มาตั้งสิบปีแล้วนี่ โกยเงินเข้ากระเป๋าไปก็มากแล้ว”
หวั่นถงอยากจะเถียงซะเหลือเกินว่า เงินเดือนของสามีก็แบ่งไปให้ครอบครัวของจินไฉทุกเดือน จนคนบ้านนั้นแทบจะไม่ต้องทำอะไร แต่ในฐานะสะใภ้ก็พูดอะไรมากไม่ได้ จึงได้แต่เก็บความไม่พอใจเอาไว้ สุดท้ายจินกุ้ยก็ต้องรับคำมารดา เพื่อจะได้ไม่ต้องมีเรื่องทะเลาะกัน
“ครับ ตำแหน่งงานนี้...ผมจะให้น้องสามไปทำแทน”
เซียวผิงหญิงสาวจากยุคปัจจุบันงุงง นี่มันเรื่องราวของใครกันที่อยู่ในหัวเธอ ห๊าาาา อย่าบอกนะว่าเธอทะลุมิติมา
“คุณหมอคะ... วันนี้วันที่เท่าไร ปีอะไรคะ?”
หมอชะงักไปเล็กน้อย ก่อนตอบคำถามด้วยความใจเย็น
“วันที่ 7 เดือน 4 ตอนนี้ปี1968 ครับสหาย คุณพอจำชื่อตัวเองได้ไหม?”
คำว่าปี1968 ทำเอาเซียวผิงเม้มปากแน่น แสดงว่าภาพที่เธอเห็นก่อนหน้านี้มันคือเรื่องจริง มันคือความทรงจำของร่างนี้
“ฉะ..ฉันชื่อจินลี่อินค่ะ”
ลี่อินล้มตัวลงนอนพลางหลับตาลง หัวเราะเยาะโชคชะตาอยู่ในใจอย่างบ้าคลั่ง ในเมื่อพระเจ้าส่งวิญญาณสายแข็งอย่างเธอมาอยู่ในร่างที่ถูกเอาเปรียบจนแทบไม่มีที่ยืน เธอก็จะขอเปลี่ยนบทเรียนรันทดนี้ให้เป็นบทล้างแค้นที่แสบสันที่สุด
นับจากนี้... ตระกูลจินคงจะได้สัมผัสกับความบันเทิงขนานแท้ เพราะจินลี่อินคนใหม่คนนี้ มีคติประจำใจเพียงข้อเดียว
"ดีมาฉันดีตอบ... แต่หากร้ายมา ฉันจะร้ายกลับไปให้มากกว่าเป็นร้อยเท่า!"
คำชี้แจงและข้อตกลงในการอ่าน
นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่ง ชื่อบุคคล สถานที่ เหตุการณ์ และองค์กรต่างๆ ที่ปรากฏในเรื่อง เป็นสิ่งที่สร้างขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ไม่ได้มีเจตนาพาดพิงถึงบุคคลจริง หรือบิดเบือนประวัติศาสตร์แต่อย่างใด แม้จะมีการอ้างอิง ชื่อ บรรยากาศของยุคสมัย (ปี 1968) แต่ข้อมูลบางส่วนอาจถูกปรับปรุงและต่อเติมเพื่ออรรถรสในการดำเนินเรื่อง โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ ดัดแปลง หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของนิยายไปเผยแพร่โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมายและจะถูกดำเนินคดีจนถึงที่สุด
Guest
