พ่ออยู่หัวแห่งอโยธยาและพระมหาอุปราชมังจีชวาแห่งหงสาวดี เติบโตมาด้วยกันตั้งแต่วัยเยาว์ผูกสมัครรักใคร่ฉันท์พี่น้องท้องเดียวกัน แต่แล้วความรักใคร่ฉันท์พี่น้องก็เปลี่ยนไปไม่อาจหวนคืนตลอดกาล...
ชี้แจง
ฟิคเรื่องนี้เกิดจากการเป็นแฟนละคร หงสาวดี ดูแล้วติดบ่วงมาก และส่วนหนึ่งเพราะประโยคฝังหัว มังจีชวาฟังข้า!! ประโยคนี้แหละจี้ใจมาก
เนื้อเรื่องเป็นเรื่องราวที่สมมติขึ้นทั้งสิ้น ล้วนเป็นจินตนาการของผู้แต่งทั้งสิ้นไม่มีเจตนาล่วงเกินบุคคลใดทั้งสิ้น
.
.
.
"ปล่อยข้า!!" เพราะไม่อาจทำตามใจตนด้วยตำแหน่งและหน้าที่ที่มีทำให้มังจีชวาไม่อาจยอมรับความรู้สึกในใจที่ก่อตัวมาช้านาน
"เหตุใดเจ้าพี่ต้องหลบหน้าข้า" น้ำเสียงดุดันตะโกนก้องไม่สนใจสิ่งใดของพระนเรศ ทำเอามังจีชวาจำต้องหยุดชะงัก จำยอมต้องหันหน้ามาสบตาตามแรงดึงอีกฝ่าย
ทั้งสองสบตากันเนิ่นนานโดนไม่มีคำใด สิ่งที่ซ่อนอยู่ดวงตาทั้งสองคู่มีเพียงพวกเขาเท่านั้นที่รู้...
รีวิว (0)
เรื่องนี้ยังไม่มีรีวิว