เข้าสู่ Part2 - The Shattered Universe เมื่อจักรวาลแตกสลาย

ในโลกที่กว้างใหญ่จนน่าหวาดหวั่น

‘เฌอริลิณญ์’ หรือ ‘ลิน’ เลือกที่จะใช้ชีวิตเป็นเพียงฝุ่นผงที่ไร้ตัวตน

เธอสร้างกรงขังที่เรียกว่า ‘ความปลอดภัย’ ล้อมรอบตัวเองไว้หนาแน่น

จนกระทั่งวงโคจรของเธอถูกแทรกแซงโดยผู้ชายสองคนที่ก้าวเข้ามาพร้อมกัน

‘วิน’ คือแสงอาทิตย์ที่อบอุ่น อ่อนโยน และให้เกียรติ เขาคือพื้นที่ปลอดภัยที่ลินไม่เคยกล้าเอื้อมมือคว้า...

ในขณะที่

‘เก่ง’ คือพายุร้ายที่เต็มไปด้วยเสน่ห์อันตราย เขาบุกรุก ทำลาย และแผดเผาทุกกฎเกณฑ์ที่ลินเคยมี

เพียงชั่วข้ามคืน...

จักรวาลที่ลินเพียรสร้างกลับถูกบดขยี้จนแหลกสลายด้วย ความรุนแรงที่เธอไม่ได้อ้อนวอนขอ

เมื่อจักรวาลที่เคยรู้จักแหลกสลายลงต่อหน้า...

เศษเสี้ยวที่เหลืออยู่จะถูกประกอบขึ้นใหม่ด้วยความรักที่อบอุ่นพอ

หรือจะแตกละเอียดหายไปในความมืดตลอดกาล?

ตัวอย่าง

“เมื่อกี้โทรศัพท์สั่น ใครทักมา”

คำถามนั้นไม่มีสัญญาณเตือน

ฉันชะงัก มือที่วางอยู่บนโต๊ะขยับเข้าหาตัวโดยไม่รู้ตัว

“เปล่า...” เสียงของฉันแผ่ว

มือหนาเอื้อมมาหยิบโทรศัพท์เครื่องนั้น ฉันคว้ามันไว้ทันที แรงเกินไป เร็วเกินไป... จนเราทั้งคู่หยุดนิ่งขณะที่สายตาชนกัน

เขาวางมันลง

แววตาที่เคยนิ่งสนิทกลับวาวโรจน์ด้วยความต้องการที่ปิดไม่มิด ไอร้อนจากร่างกายเขาลามเลียเข้ามาคุกคามจนฉันเริ่มหายใจติดขัด

“ลิน...” เสียงเรียกแผ่วพร่าชิดใบหู “มองพี่หน่อย”

ฉันพยายามจดจ่อกับตัวเลขตรงหน้า ปลายปากกาสั่นระริกจนหมึกซึมเลอะกระดาษเป็นวงกว้าง

แต่สุดท้าย... แรงดึงดูดที่เหนือกกว่าก็กระชากฉันเข้าไปในอ้อมกอดที่ร้อนดั่งไฟ

‘คลิก...’

เสียงปากกาหล่นกระทบพื้นดังบาดหูในความเงียบสงัด

ฉันไม่ได้ก้มเก็บ... เพราะลึกๆ ในใจฉันรู้ดี

ว่าฉันจะไม่ได้อ่านมันต่อแล้ว

...ไปต่อให้จบในตอนที่ 14...