
-คำโปรย-
จากอาโง่วหญิงวิปลาสขอทานข้างถนน สู่อี๋เหนียงจำเป็นในจวนอ๋อง นางคิดว่าแค่โกหกเอาตัวรอดก็พอแล้ว แต่ดันซวยเจอกับท่านอ๋องจอมโหดอันดับหนึ่งแห่งแผ่นดิน ทำให้นางต้องแกล้งบ้าให้เนียนกว่าเดิม แต่ปัญหาคืออ๋องเจ้าเล่ห์ดันรู้แต่แรกแล้วว่านางไม่ได้บ้า
-ตัวอย่างบางตอน-
เหยียนอ๋องยืนกรานจะยกตำแหน่งพระชายาเอกให้แก่เจ้า" ไทเฮาตรัสขึ้น น้ำเสียงนั้นแฝงความไม่พอใจชัดแจ้ง
"เจ้าดูสารรูปตนเองเสียก่อน! กิริยามารยาทราวกับม้าป่าไม่มีบังเหียนเช่นนี้ จะขึ้นมานั่งเคียงคู่ให้แก่เหยียนอ๋องได้อย่างไร!"
จื่อเยว่นิ่งสงบราวกับรูปสลัก ทว่าในใจกลับกู่ร้องว่า ‘นั่นสิเพคะ! เห็นด้วยอย่างยิ่ง ท่านอ๋องของท่านสติฟั่นเฟือนไปแล้วแน่ๆ!’
------------
"ข้าและอี๋เหนียง กำลังจะมีบุตรด้วยกันในเร็ววัน"
เสียงฮือฮาดังระงมไปทั่วตลาด ทว่าเหยียนอ๋องยังไม่หยุดเพียงเท่านั้น เขาเหลือบมองสตรีในอ้อมแขนด้วยสายตาเย็นเฉียบ
"ส่วนอาการวิปลาสของนางนั้นบัดนี้กำลังได้รับการรักษาจนใกล้จะหายเป็นปกติแล้ว"
จื่อเยว่เริ่มเหงื่อตก นางเตรียมจะแกล้งทำหน้าตาเลื่อนลอยเพื่อกู้สถานการณ์ ทว่าเสียงกระซิบที่เย็นเยียบดุจน้ำแข็งก็ดังขึ้นข้างใบหู
"หากเจ้ากล้าทำหน้าตาโง่เง่าให้ข้าขายหน้าอีกเพียงนิดเดียว กลับถึงจวนเมื่อใด ข้าจะสั่งโบยเจ้าสามสิบไม้โดยไม่ละเว้น!"
ลิ้งค์ Ebook
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMjUzNTgzIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NjoiNDM4MjQ5Ijt9
# นางเอกสู้มือพระเอกมาก
# เคมีพระนางเข้ากันเหมือนไฟกับน้ำมัน เพราะเราชอบความอลังการ
