สตรีแสนซื่อทะลุมิติมาอยู่ในร่างลั่วเฟย สาวใช้ที่ถูกจับเป็นตัวประกันในรังโจร
นางไม่มีพลัง ไม่มีฝีมือ มีแค่ความซื่อบื้อกับหัวการค้าเล็ก ๆ และเป็นตัวป่วนอันดับหนึ่งที่รอดตายมาได้แบบวันต่อวัน
ท่ามกลางดงโจรที่พร้อมฆ่านางได้ทุกเมื่อ นางกลับคิดเพียงอย่างเดียว
"ที่นี่รวยมาก... แต่ข้าต้องรวยกว่า!"
ในเมื่อหนีก็ยาก นางจึงตั้งปณิธานแน่วแน่
"ขโมยให้รวย แล้วค่อยหนี!"
คนอื่นทะลุมิติต้องทำมาหากิน
แต่นาง... แค่ปล้นโจรก็พอแล้ว
ลั่วเฟยกอบโกยสมบัติราวกับหนูสะสมเสบียง ด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยมว่านางกำลังโกงเกมชีวิตได้สำเร็จ
โดยไม่รู้เลยว่า มีสามหัวหน้าโจรกำลังยืนดูอยู่เงียบ ๆ
"นางเอาไปอีกแล้ว"
"น้อยไปหรือเปล่า"
"เพิ่มให้อีกหีบดีไหม"
นางคิดว่าตัวเองกำลังขโมย
แต่ในสายตาพวกเขา นางคือลูกแมวที่กำลังถูกเลี้ยงด้วยทองคำ
ตั้งแต่นั้นมา ทุกครั้งที่นางขโมย สมบัติในคลังกลับเพิ่มขึ้น
"คิดจะปล้นโจรงั้นหรือ? หึ... ไม่จำเป็นต้องเหนื่อยหรอก เพราะพวกข้าเตรียมยกสมบัติให้เจ้าทั้งคลังแล้ว! แต่มีเงื่อนไขเดียวคือ... ห้ามหนี!"
ยิ่งอยากหนี... ทางหนียิ่งถูกปูด้วยทองคำ ราวกับกรงที่มองไม่เห็น กำลังปิดล้อมนางทีละนิด
จนวันที่ลั่วเฟยคิดว่ารวยพอแล้ว... นางกลับพบว่า
ตนเองไม่อาจก้าวออกจากรังนี้ได้อีกต่อไป
เพราะสำหรับพวกเขา ชีวิตที่จมดิ่งอยู่ในขุมนรกอันมืดมิด นางคือแสงสว่างเพียงหนึ่งเดียว... ที่ไม่อาจปล่อยมือ
เมื่อคนหนึ่งอยากนอนกอดทอง แต่อีกสามคนอยากนอนกอดนาง
เกมล่าหัวใจจึงเริ่มขึ้น
🙏 ฝากกดหัวใจ + เก็บเข้าชั้น และคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรต์ด้วยนะคะ
© สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ห้ามคัดลอก ดัดแปลง ทำซ้ำ หรือเผยแพร่เนื้อหาและตัวละครไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วน โดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้เขียน ผู้ฝ่าฝืนจะถูกดำเนินการตามกฎหมาย
Guest
