เรื่อง: พ่ายรักสิงหราช
เขียน: Sun Su
‘ลิลลี่’ แม่ค้าหัวแดงที่เป็นคนโง่ ๆ ให้ผู้ชายหลอกแดกอยู่ดี ๆ
วันหนึ่งโชคชะตากลับพัดพาให้เธอมาเจอกับตำรวจหนุ่มหล่อราศีโจรอย่าง ‘ผู้กองสิงหราช’
เขาตั้งใจเข้ามาในชีวิตเธอจนเผลอเสียตัวให้เขา พร้อมกับถูกยัดเยียดข้อหาที่ฟังแล้วไม่ลื่นหู
อย่างข้อหา… อมของหลวง
___________________________________________________________
“คุณมันยิ่งกว่าโจรซะอีก! ไอ้คนฉวยโอกาส” ลิลลี่กัดฟันแน่น มือเรียวบีบผ้าห่มเพื่อระบายความคับข้องใจ เพราะไอ้คนตรงนี้ เขา เขาพรากคำว่าสาวบริสุทธิ์ไปจากเธอ! จบแล้วชีวิต…
แล้วทีนี้เธอจะแบกหน้าไปปักตะไคร้หน้าฝนได้ยังไง~ แง~~~
“ฉวยโอกาสอะไรกัน ได้กันทั้งคู่”
ผู้กองหนุ่มคิ้วขมวดทันที เมื่อคืนเธอสมยอมเองเขาไม่ได้บังคับ? เป็นเธอที่ฟินจนร้องครางเกือบค่อนคืน แถมเขายังมีหลักฐานชั้นดีอีกต่างหาก บนหลังเขาตอนนี้มีรอยข่วนเต็มไปหมด สภาพเหมือนแผนที่ประเทศแล้วยังจะมาด่าว่าเป็นคนฉวยโอกาสอีกงั้นเหรอ?
“ยะ หยุดนะ หยุดพูดเดี๋ยวนี้! อย่าพูดถึงเรื่องนี้อีกเข้าใจไหม”
เธอไม่ได้เมาจนไม่มีสติขนาดนั้นนี่ เธอยังจำทุกอย่างได้เป็นอย่างดี ก็ไม่ควรจริง ๆ ที่จะไปกล่าวหาเขาว่าเป็นคนฉวยโอกาส เพราะเธอเองก็เป็นฝ่ายเต็มใจให้เขาทำ แต่เพราะอะไรดลใจทำให้เธอเผลอไผลไปกับเขาได้ขนาดนั้นกันเล่า!
ไม่รู้จักยับยั้งชั่งใจ หลงรูป หลงเสียง หลงขนาด หลงลีลา หลงไปทุกอย่างจนเผลอเกินเลยกัน!
“อะไร? นี่ได้กันแล้วจะทำเฉยว่างั้น”
ผู้กองสิงห์ดึงข้อมือเล็กเข้าหาทันที เขาเอ่ยติดจะหัวเสีย หน้าตาจริงจังเอาเรื่อง เพราะคำพูดของยัยแมวน้อยนี่เหมือนกับว่าจะจบความสัมพันธ์ลงแค่นี้ เหอะ! มันจะจบง่าย ๆ ได้อย่างไร เธอหลวมตัวมาเองนะ คิดว่าเขาจะปล่อยเธอไปง่าย ๆ งั้นเหรอ
กว่าจะเจอของถูกใจ กินแล้วอร่อยเหาะแบบนี้มันหายากนะสาวน้อย…
“ก็…ก็แล้วจะทำไมเล่า! เรื่องนี้คุณห้ามพูดออกไปเด็ดขาดเข้าใจไหม ห้ามให้ใครรู้ว่าเราสองคน_”
“ได้กันแล้ว” ผู้กองสิงหราชตีมึนจงใจพูดเพื่อยั่วอารมณ์คนตัวเล็ก อยากจบนักใช่ไหม ขอโทษนะ รับเรื่องแต่ไม่รับทราบ…
“กรี๊ดดดด” เสียงกรี๊ดดังออกมาอย่างคนเหลืออด เธอจะทนไม่ไหวแล้วจริง ๆ แล้วนี่อะไร เขาจะกดเธอลงบนเตียงอีกไม่ได้เด็ดขาด!
“แถมฉันยังเป็นผัวคนแรกของเธออีกต่างหาก”
“หยุดเลยนะ! คุณบอกว่าแค่เอากันเฉย ๆ ไม่เป็นอะไรไง” ร่างเปลือยเปล่าดีดดิ้นอยู่ภายในอ้อมอกแกร่งไม่ต่างจากเจ้าเม่นน้อยดิ้นขลุกขลักเพื่อหาทางรอด แต่เชื่อเถอะว่ายิ่งเธอดิ้นหนีมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งอยากจับเธอขังไว้มากขึ้น
“พูดตอนไหน ที่พูดแบบนั้นน่ะฉันหมายถึงคนอื่น”
“นี่คุณตำรวจต้องการอะไรกันแน่! ให้เรื่องมันจบ ๆ ไปไม่ได้หรือไง”
“อยากจบง่าย ๆ เหรอ? คิดผิดแล้วคนสวย เธอได้ฉันแล้วนะ อะ อย่านะอย่านะ เธอมีความผิดนะรู้ไหม เมื่อคืนเธออมของหลวงไปเยอะเลย~~”
“พูดอะไรออกมาหา!! ปากนี่กินขี้หรือกินข้าวฮะ!”
“จุ๊บ~ ทำเป็นขู่ฟ่อ ๆ เจ้าแมวน้อยเอ๊ย คิดว่าน่ากลัวหรือไง” ไม่เพียงพูดปากเปล่า เขายังเอามือมาเกาคางเธอเล่นอีกต่างหาก หน้าแบบนี้ ปากแบบนี้…
น่าเอาชะมัด สักทีดีไหมวะ
“น่า…” เขามองเธอพร้อมกับทำหน้าหื่น เธอไม่คิดว่าเขาล้อเล่นเลยสักนิด เธอเชื่อว่าเขาจะทำอย่างที่เขาแสดงออกแน่นอน
“พะ พอได้แล้ว เจ็บแล้ว” เจ็บจะตายอยู่แล้ว…
////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
นักเขียน: เรื่องนี้ไม่มีนอกกายนอกใจนะคะ ดราม่าไม่เยอะมากค่ะ เน้นอ่านแล้วฟิน>< เป็นแนวครอบครัวค่ะ เรื่องนี้เป็นรุ่นลูกจากเรื่อง #เมียที่คุณแสนชัง นายน้อยสิงห์ลูกเจ้าของสวนทุเรียนเองค่าาาา ยังไงก็ฝากติดตามเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ กดเพิ่มเข้าชั้นเพื่อไม่พลาดการอัปเดตตอน และอย่าลืมคอมเม้นต์พูดคุยกันเข้ามาเยอะ ๆ นะคะ ไรท์รออ่านคอมเม้นต์อยู่น๊าาาา
รุ่นลูก #พ่ายรักสิงหราช ผู้กองสิงห์ & ลิลลี่
รุ่นพ่อ #เมียที่คุณแสนชัง นายหัวแสน& เจ้าเอย
Guest
