แนะนำตัวละคร
ธีรากร (ธาม) อายุ 28 ปี
CEO หนุ่มผู้เยือกเย็น ทะนงตัว และเดิมพันทุกอย่างด้วยความแค้น
มาดเนี๊ยบ ทรงอำนาจ และเย็นชา เขาสวมหน้ากากนักธุรกิจผู้ไร้หัวใจเพื่อปกปิดความเจ็บปวดในอดีต เป็นคนตัดสินใจเฉียบขาด
ดุดันในหน้าที่การงาน แต่ลึกๆ แล้วเป็นคน "รักแรงแค้นแรง"
สำหรับเขา... เธอคือคนเดียวที่ทำให้เขารู้จักทั้งความรักที่สวยงามที่สุด และความแค้นที่ฝังรากลึกที่สุด
พริมรตา (พรีน) อายุ 26 ปี
AE สาวมากความสามารถ ผู้ซ่อนความเปราะบางไว้ใต้ภาพลักษณ์ที่มั่นใจ
สวย ฉลาด และมีความเป็นมืออาชีพสูง เธอใช้ความมุ่งมั่นในการทำงานเพื่อพิสูจน์คุณค่าของตัวเอง
ภายนอกเหมือนผู้หญิงสมัยใหม่ที่เข้มแข็งและเข้าถึงยาก แต่จริงๆ แล้วเธอมีบาดแผลในใจที่ยังไม่เคยสมานตัว
และกำลังต่อสู้กับภาวะจิตใจที่ดิ่งลึก
สำหรับเธอ... การกลับมาเจอเขาอีกครั้ง คือบททดสอบที่ต้องเดิมพันด้วยชีวิตและหัวใจที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิด
คำโปรย
6 ปีก่อน... เธอเดินจากไปทิ้งไว้เพียงความว่างเปล่า
วันนี้...เขากลับมาพร้อม 'สัญญาจ้าง'
ที่บีบให้เธอต้องชดใช้
เดิมพันครั้งนี้ ไม่ใช่แค่เรื่องเงิน
แต่คือการทำลายหัวใจให้ย่อยยับไปข้างหนึ่ง!
*************************
ตัวอย่างบางตอน
"หนีเก่งเหมือนเดิมเลยนะ...พรีน" ชื่อเล่นที่แสนคุ้นเคยแต่เต็มไปด้วยกระแสความแค้น ทำเอาพริมรตาชาวาบไปทั้งตัว
"ดิฉันมาคุยเรื่องงานค่ะคุณธีรากร เรื่องส่วนตัวหรืออดีตไร้สาระดิฉันลืมไปหมดแล้ว และคิดว่าคุณก็น่าจะมีความเป็นมืออาชีพพอที่จะอยู่กับปัจจุบันนะคะ" พริมรตาจงใจตอกย้ำคำว่า ‘ไร้สาระ’ เพื่อขีดเส้นกั้น แต่มันกลับเหมือนการสาดน้ำมันเข้ากองไฟ
"ลืมจริงเหรอ?" เขาถามเสียงพร่า ทว่าดวงตากลับวาวโรจน์ด้วยความแค้น
"คนเราลืมความผิดของตัวเองได้ง่ายขนาดนั้นเลยเหรอพรีน?
วันที่พี่เรียนจบ...วันที่พี่ตั้งใจจะบอกความจริงกับทุกคนเรื่องเรา...
แต่พรีน กลับบอกเลิกพี่แล้วหายไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น"
"พี่ธาม...พอเถอะค่ะ" พริมรตาพยายามเบือนหน้าหนี แต่เขาใช้มือหนาคว้าเข้าที่ขอบกระจกข้างตัวเธอ กักขังเธอไว้ในวงแขนกว้าง
"งั้นก็ดี... ในเมื่อลืมไปหมดแล้ว ก็เริ่มนับหนึ่งใหม่ในนรกที่พี่สร้างขึ้นมาเพื่อเราแล้วกัน" เขาเค้นเสียงต่ำข้างหูเธอจนพริมรตาขนลุกซู่
"เพราะต่อจากนี้ไป ผมจะทำให้คุณจำชื่อผมไปจนวันตาย ในฐานะ 'ลูกค้า' ที่มีสิทธิ์สั่งให้คุณทำอะไรก็ได้ และคุณ...ก็ไม่มีสิทธิ์หนีไปไหนได้อีกแม้แต่ก้าวเดียว"
********************
"คุณจะตั้งกฎมาบีบบังคับพรีนยังไงก็ได้คุณธาม... แต่จำไว้อย่างหนึ่งนะคะ" เธอจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่เต็มไปด้วยเพลิงแค้นของเขา
"กฎพวกนี้อาจจะขังพรีนไว้ที่นี่ได้ แต่มันกอดพรีนตอนร้องไห้เหมือนที่ 'พี่ธามคนเดิม' เคยทำไม่ได้หรอกค่ะ!"
"กอดปลอมๆ แบบนั้นน่ะเหรอที่พรีนโหยหา?" เขาถามเสียงพร่า
"พี่เคยหลงเชื่อว่าตัวเองเป็นที่พักพิงเดียวของพรีน แต่พรีนก็พิสูจน์ให้เห็นแล้วนี่... ว่าไม่ได้ต้องการอ้อมกอดของพี่ มากเท่ากับที่ต้องการจะหนีไปให้พ้นหน้าพี่!"
"อย่ามาเรียกหา 'พี่ธามคนเดิม' เพราะเขาตายไปตั้งแต่วันที่พรีนส่งข้อความบอกเลิกโง่ๆ นั่นแล้วหนีไปกับผู้ชายคนใหม่แล้ว!" เขาตะคอกใส่หน้าเธออย่างเหลืออด
"กฎพวกนี้อาจจะกอดพรีนไม่ได้ แต่มันบังคับให้พรีนต้องสยบอยู่ใต้เท้าพี่ได้... และนั่นคือสิ่งที่พี่ต้องการ!"
********************
ฝากกดหัวใจ กดเข้าชั้นรอได้เลยน๊า
