ระยะหัวใจ... ใกล้เท่ารัก

** ภาพปกไม่ใช่ AI นะคะ ไม่มีส่วนประกอบของ AI **

เป็นปกสำเร็จจากศิลปินชาวจีนค่ะ

—————————-

สำหรับเขา นี่คือ 'คดี'

สำหรับเธอ นี่คือ 'ชีวิต'

...

ธรรศ เกียรติเมธานนท์ 

ทนายความผู้ไม่เคยแพ้การเจรจา เชื่อว่าทุกปัญหามีราคาที่เหมาะสม

เฌอ เชาวกรกุล

เจ้าของอู่ที่ยืนอยู่ใต้ต้นหางนกยูง เชื่อว่าบางสิ่งไม่ควรถูกย้าย แม้ข้อเสนอจะสูงลิ่วเพียงใด

...

โครงการหมื่นล้าน หยุดชะงักเพราะอู่เล็ก ๆ บนที่ดินผืนสุดท้าย

หลายครั้งของการพบกัน

เอกสารครบถ้วน กฎหมายไม่บกพร่อง

แต่ยิ่งตรวจสอบมากเท่าไหร่

บางอย่างในตัวเขากลับเริ่มสั่นคลอน...

เพราะสิ่งที่ต้องคำนวณใหม่ อาจไม่ใช่มูลค่าที่ดิน

...แต่เป็นระยะของหัวใจ

สายตาเขาเลื่อนลงมองริมฝีปากเธอช้า ๆ เปิดเปลือยความปรารถนาอย่างไม่คิดปิดบัง มันฉายชัดในแววตาจนเธอไม่ต้องเดา มือที่เอวเธอยังวางอยู่ตรงนั้น ทิ้งน้ำหนักไม่มาก แต่มั่นคงพอจะบอกว่าเขาไม่ได้เผลอ

เฌอเงยหน้ารับระยะนั้นอย่างไม่ได้ตั้งใจ ปลายนิ้วเธอเผลอขยับเกี่ยวเสื้อเชิ้ตของเขาไว้หลวม ๆ เพื่อหาที่พยุง เธอเพิ่งรู้ตัวตอนที่สัมผัสนั้นอุ่นกว่าที่ควรจะเป็น

เธอเห็นเขากลืนน้ำลาย เห็นกรามเขาขบแน่นเล็กน้อยเหมือนกำลังตัดสินใจอะไรบางอย่างที่ไม่ง่ายเลย

ถ้าเขาก้มลงอีกเพียงนิดเดียว ทุกอย่างจะจบลงด้วยจูบที่ต่างฝ่ายต่างเต็มใจ

ทว่า... เขาหยุด

นิ้วของธรรศขยับขึ้นช้า ๆ จากเอวไล่มาถึงไหล่ ก่อนจะเกลี่ยปลายผมที่ปรกแก้มเธอไปทัดไว้หลังใบหูอย่างระมัดระวัง สัมผัสนั้นนุ่มนวลเสียจนหัวใจเธอสั่นไหวยิ่งกว่าถูกดึงเข้าหา

“ตอนนี้...” เสียงเขาต่ำพร่าจนเกือบเป็นกระซิบ “ผมยังไม่ควร”

คำว่า ไม่ควร นั้นสั่นไหว มันไม่ใช่การปฏิเสธ แต่มันคือการข่มใจอย่างถึงที่สุด

เฌอไม่หลบตา เธอยังคงยืนอยู่ในระยะเดิม

“ไม่ควร... ไม่ได้แปลว่าไม่อยากนะคะ”

มุมปากเขากระตุกขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มของผู้ชายที่ถูกจับได้ทั้งความคิด

“ผมอยากครับ” เขาพูดพลางลอบกลืนน้ำลาย “เพราะงั้นผมถึงต้องหยุด”

เขาไม่ได้ปฏิเสธ แต่เขากำลังหยุดตัวเอง ธรรศลดหน้าผากลงมาใกล้เธออีกนิดจนรับรู้ได้ถึงความร้อนจากผิวหน้า

“ถ้าถึงวันที่ผมไม่มีเหตุผลต้องหยุดอีก” เขาพูดช้า ๆ ชัดทุกคำ “ผมจะไม่หยุด”

จากจักรวาลเดียวกับ 'ขอให้ความรักโอบกอดเรา'

(คุณธรรศ เป็นทนายส่วนตัวและเป็นเพื่อนของคุณติณณ์ค่ะ)

** Slow burn / Slice of life / Adult relationship / Character-driven / Emotional realism **