รินรักในใจเหนือ

“ท่านแม่ลูกบอกแล้วไงว่าลูกไม่พร้อมที่จะขึ้นบัลลังก์หรืออภิเษกอะไรทั้งนั้น แค่ให้ขึ้นบัลลังก์ก็ไม่เท่าไหร่หรอก แต่นี่ให้ลูกแต่งงานกับคนที่ลูกไม่ได้รัก ลูกไม่เอาด้วยหรอกนะขอรับ” เจ้าชายรัชทายาทผู้โดนมารดาพูดกล่อมหูอยู่ทุกวันถึงเรื่องการแต่งงาน ทรงถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย 

“คีรินทร์ลูกก็รู้ว่าตามกฎมณเฑียรบาลของอาณาจักรธาราเวียน กษัตริย์ต้องแต่งงานกับนายกเพื่อค้านอำนาจกัน” จินธนาอธิบายกับเจ้าชายรัชทายาทถึงเหตุผลของการแต่งงานมาตั้งแต่ลูกชายของเธอรู้ความ 

*** 

“ท่านแม่ พลเอกวรวิชวางยาท่านพ่อ ลูกได้ยินที่เขาคุยกับนักพฤษศาสตร์ ลูกได้ยินว่าพวกมันผสมบางอย่างให้พ่อรับประทาน” 

“ราล์ฟ เข้ามา และฟังที่ข้าสั่ง” องครักษ์หนุ่มที่รออยู่ด้านหน้า วิ่งเข้ามาพร้อมรอรับคำสั่งจากพระราชินีอดีตนายกหญิงผู้มากความสามารถ  

“เจ้าพาเจ้าชายคีรินทร์หนีไป ไปให้ไกลที่สุด ถ้าคำพูดของคีรินทร์เป็นความจริง ตอนนี้คนที่ตกอยู่ในอันตรายที่สุดคือคีรินทร์ จงพาเจ้าชายไปในที่ ๆ ไม่มีใครหาเขาเจอ อยู่ซ่อนตัวจนกว่าทุกอย่างจะกระจ่าง ดูแลเขาให้เท่าชีวิตของเจ้า สัญญากับเราได้ไหมราล์ฟ” 

*** 

“ตกลงนายมีแผนอะไรราล์ฟ จะบอกเราได้รึยัง” 

“เจ้าชายคีรินทร์ขอรับ ฟังดี ๆ อย่าพึ่งตกใจนะขอรับ แผนของกระผมคือเราต้องแยกกันหนี” องครักษ์หนุ่มตอบแบบไม่มีทางเลือก ถ้าเป็นไปได้เขาก็ไม่อยากใช้วิธีนี้เหมือนกัน 

“จะบ้าเหรอ ไปเป็นคู่ยังจะไม่รอดอยู่แล้ว จะแยกกันหนีได้อย่างไร” คีรินทร์ค้านหัวชนฝา 

“เราแยกกันหนีเป็นวิธีที่ดีที่สุดขอรับ เจ้าชายไปอยู่ที่ ๆ ปลอดภัย ส่วนกระผมจะแยกสืบข่าวจากวัง ตอนนี้คนฝ่ายเรากำลังซุ่มกองกำลังกันอยู่ขอรับ ถ้าได้โอกาสเราจะโจมตีปะทะกับกลุ่มกองกำลังของพลเอกวรวิชทันทีขอรับ”  

*** 

“ลุงครับ ถ้าจะลงที่อำเภอแม่จันต้องลงตรงไหนครับ” 

“แม่จันอะไรล่ะหนุ่ม เส้นนี้ลงได้แค่เส้นแม่ขะจาน หนุ่มจำผิดรึเปล่า หรือขึ้นรถผิดสาย อีกนิดนึงลุงจะขึ้นดอยละนะ ลงจอดไม่ได้แล้วด้วย ข้างทางนี้มีแต่ป่า” ซวยแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่คีรินทร์รู้ตัวว่าบางครั้งสัญชาตญาณของเขาก็ใช้ไม่ได้เสมอไป 

“งั้นส่งผมถึงจุดหมาย แล้วผมค่อยหาทางก็ได้ครับ” แย่แล้วสิ ตกลงว่าเขานั่งรถผิดสายจริงเหรอ ไม่อยากจะเชื่อเลย

*** 

“มีคนเป๋นลมครับป้อเลี้ยง” (มีคนเป็นลมครับพ่อเลี้ยง) ลูกน้องที่นั่งข้างคนขับเอ่ยขึ้น 

“เห็นแล้ว ไปดูสิตายรึยัง” เสียงทุ้มต่ำตอบอย่างขอไปที ราวกับไม่ใส่ใจนัก 

ลูกน้องตัวเล็กรีบก้าวลงจากรถ ก้มตัวเอามืออังจมูกตามคำสั่งของเจ้านายทันที “ยังบ่าต๋ายเตี้ยครับป้อเลี้ยง” (ยังไม่ตายครับพ่อเลี้ยง) เจ้าของไร่กาแฟจ้องมองใบหน้าขาวซีดนั้น ก่อนจะช้อนร่างไร้สติขึ้นมาแนบอก แล้วพาไปนั่งยังเบาะหลังรถ 

“งั้นพากลับไร่ เดี๋ยวค่อยถามไถ่ว่าเป็นใครมาจากไหน” 

*** 

“ไปหยิบดินตรงนั้นมาใส่ในถุงดำครึ่งหนึ่งก่อนนะ แล้วค่อยเอาเมล็ดลง” ในจังหวะที่กำลังลงไปหยิบกองดินข้างหน้าอยู่นั้น คีรินทร์สังเกตเห็นสิ่งมีชีวิตลักษณะปล้อง ๆ เส้นยาว ๆ ผิวมันเรียบ เขาพยามจ้องเข้าไปดี ๆ ว่าสิ่งนี้คือเชือกหรือว่าหนังยางกันแน่ 

“ว้ากกกก!” เจ้าชายรัชทายาทตกอับร้องลั่น ก่อนจะรีบเอามือปิดปากตัวเองทันที 

“ปุ๋ยคอกมันก็ต้องมีไส้เดือนอยู่แล้ว” พ่อเลี้ยงเหนือบอกด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย 

“ปุ๋ยคอกเหรอครับ แล้วมันทำมาจากดินอะไรเหรอครับ” คีรินทร์ถามอย่างจริงจัง 

พ่อเลี้ยงเหนือเลิกคิ้วขึ้นช้า ๆ ก่อนตอบสั้น ๆ “ขี้ควายไง” 

คีรินทร์นิ่งไปสามวินาทีเต็ม ก่อนจะเบิกตากว้างสุดชีวิต “หา!” คีรินทร์ตาแทบถลน “ขี้ควายเหรอครับ” มือที่ถือดินอยู่แทบปล่อยทันที “งั้นผมก็จับขี้อยู่เหรอครับ” 

“เออสิ ก็ในถุงนั่นแหละ ปุ๋ยคอกของดีเลยนะ ขี้ควายแท้ ๆ จากหลังไร่ฉันเอง” เจ้าของไร่กาแฟพูดอย่างภูมิใจ 

*** 

สวัสดีค่ะ ฉางอันนะคะ เขียนนิยายเรื่องแรก ไม่รู้จะมีใครชอบไหม นักอ่านทุกท่านติชมได้เลยนะคะ *จะลงตอนแรก เสาร์ 18 เมษายน 69 นี้ค่า 

การลงนิยาย 

-ตอนที่ 1-10 อ่านฟรี -ลงทุกวัน เวลา 20:00 น. 

-ตอนที่ 11-40 ติดเหรีญ -ลงทุกวันอังคาร พฤหัสบดี เสาร์ และปลดเหรียญให้อ่านฟรี หลังจากลงตอนนั้นไป 3 วัน เวลา 20:00 น. 

โปรดทำความเข้าใจก่อนอ่าน 

-นิยายเรื่องนี้เป็นแนวโรแมนติกคอมเมดี้ ผสมดราม่าและการเมือง มีกลิ่นอายเมืองเหนือ มีการใช้ภาษาเหนือในหลายบทสนทนา (มีวงเล็บอธิบายภาษากลาง) 

-ภาษาเหนือที่ใช้ในเรื่องเป็นสำเนียงล้านนาตะวันออก (เชียงราย พะเยา ลำปาง แพร่ น่าน และบางส่วนของอุตรดิตถ์) อาจมีคำศัพท์และประโยคที่แตกต่างจากสำเนียงเชียงใหม่-ลำพูน 

-ประเทศของนายเอก (เจ้าชายคีรินทร์) เป็นประเทศสมมุติ โดยมีภาษาอังกฤษเป็นภาษาราชการ ตัวละครในประเทศเดียวกันจะสื่อสารกันด้วยภาษาอังกฤษเป็นหลัก แต่ผู้เขียนใช้ภาษาไทยในการบรรยาย เพื่อให้ผู้อ่านสามารถอ่านได้อย่างไหลลื่น ไม่ติดขัด 

คำเตือน 

-มีเนื้อหาเกี่ยวกับความขัดแย้ง การใช้ความรุนแรง (การต่อสู้ และการใช้อาวุธ) การลอบปลงพระชนม์ และการแย่งชิงอำนาจ 

-ตัวละครบางตัวมีพฤติกรรมและคำพูดไม่เหมาะสม เช่น การใช้คำหยาบ หรือการพูดจารุนแรงในบางสถานการณ์ 

-เนื้อหาในเรื่องเป็นเพียงเหตุการณ์สมมติทั้งหมด โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน