“ไปได้แล้วครับ… มัวแต่พูดไปเรื่อยไปเปื่อย คืนนี้จะได้กินไหม?”
“ได้กินสิ แต่ก็ขึ้นอยู่กับว่า หนูอยากกินอะไรก่อน ก๋วยเตี๋ยว… หรือ… ก๋วยเติ้ล?”
เขากระซิบด้วยน้ำเสียงหวานละมุนอย่างออดอ้อน จงใจปล่อยให้ลมหายใจอุ่นร้อนรินรดผิวบางข้างแก้มจนคนฟังถึงกับสะดุ้งน้อย ๆ ด้วยความไหวหวั่น
