อัคร อัครา เตชะวรโชติ 36 ปี
นักธุรกิจหนุ่มใหญ่ สุขุม รักลูกสาวสุดหัวใจ แต่ปิดตายเรื่องความรักเพราะรู้สึกว่าการตายของภรรยามีเขาเป็นตัวต้นเหตุ
วาวา ชลนิภา จิรโรจน์ 24 ปี
หญิงสาวสู้ชีวิต จิตใจดี แข็งนอกอ่อนใน เธอรู้ดีว่าการรักอัครคือการเดินเข้าหาไฟ แต่เธอก็เลือกที่จะอยู่เพื่อดูแล "นิชา" และเป็นที่พักพิงเงียบๆ ให้เขา
นิชา นิชาวรินทร์ เตชะวรโชติ 4 ขวบ
เด็กหญิงช่างเจรจา เป็นโซ่ทองคล้องใจที่ทำให้พ่อยังก้าวต่อไปได้ และเป็นคนเดียวที่สามารถละลายน้ำแข็งในใจของอัครได้
"อุ้ก... แหวะ!"
วาวารีบทิ้งทุกอย่างแล้ววิ่งไปที่ซิงค์ล้างจาน เธอโก่งคออาเจียนออกมาอย่างหนักจนตัวโยน ทั้งที่ในท้องไม่มีอะไรนอกจากน้ำเปล่าเพียงไม่กี่อึก เสียงหอบหายใจอย่างอ่อนแรงดังก้องในความเงียบของห้องครัว
อัคร ที่เพิ่งเดินลงมาจากชั้นบนในชุดทำงานเต็มยศ หยุดยืนมองภาพนั้นด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความระแวงและอคติที่ยังค้างคา เขาจดจำภาพที่เธอกลืนยาคุมแล้วอาเจียนออกมาในวันนั้นได้แม่นยำ และเขายังปักใจเชื่อว่านั่นคือ "การแสดง" เพื่อประชดประชันเขา
"เลิกแสดงละครตบตาผมซะทีวาวา" อัครพูดเสียงเรียบพลางเดินเข้าไปใกล้ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงของเขาที่ลอยมาปะทะจมูกกลับยิ่งทำให้วาวารู้สึกพะอืดพะอมหนักกว่าเดิม "คุณจะแกล้งป่วยไปถึงเมื่อไหร่? หรือคิดว่าทำแบบนี้แล้วผมจะใจอ่อนยอมให้คุณออกไปข้างนอก?"
วาวาพยายามยันกายลุกขึ้น มือที่เปียกปอนคว้าขอบซิงค์ไว้แน่น เธอมองเขาผ่านดวงตาที่พร่ามัว "วาวาไม่ได้แกล้ง... วาวาแค่... เหม็น..."
"เหม็นผมงั้นเหรอ?" อัครแค่นยิ้มเยาะ เขาคว้าหมับเข้าที่ต้นแขนของเธอแล้วกระชากเข้ามาใกล้จนหน้าแทบชิด "มุกเดิมๆ มันใช้ไม่ได้ผลหรอกนะ คุณกินยาคุมต่อหน้าผมไปแล้วตั้งแต่วันนั้น อย่ามาทำเป็นอาเจียนแพ้ท้องเรียกร้องความสนใจ เพราะเด็กที่จะเกิดมาในบ้านหลังนี้... มีแค่นิชาคนเดียวเท่านั้น!"
