
ฉันเคยเชื่อว่า พี่ไคลน์คือแสงแดดในชีวิตฉัน
พี่ชายของเพื่อนสนิทที่ยิ้มให้ฉันทุกครั้งที่ฉันแอบมอง
มือที่เคยลูบหัวฉันเบา ๆ เมื่อฉันร้องไห้
เสียงที่เคยพูดว่า “ฝนไม่ต้องกลัวนะ พี่อยู่ตรงนี้”
แต่คืนนั้น… ทุกอย่างพังทลาย
กลิ่นคาวเลือดยังติดจมูกฉันไม่หาย
เสียงกรีดร้องของลินดาที่ดังก้องในหู
และสายตาของพี่ไคลน์… ที่เปลี่ยนจากความอบอุ่น
กลายเป็นความเกลียดชังที่ลึกที่สุดในโลก
เขาคิดว่าฉันคือคนฆ่าน้องสาวเขา
เขาคิดว่าฉันทรยศคนที่ฉันรักที่สุด
และเขาตัดสินใจแล้ว
ว่าเขาจะไม่ฆ่าฉันง่าย ๆ
เขาจะทำให้ฉันมีชีวิตอยู่… เพื่อลงทัณฑ์ฉันทุกวัน
ด้วยมือของเขาเอง
ด้วยร่างกายของเขาเอง
ด้วยความต้องการที่ทั้งคู่ต่างไม่อาจปฏิเสธได้
ฉันชื่อ น้ำฝน
และนี่คือเรื่องของฉัน
เรื่องของเด็กสาวที่ยังรักผู้ชายคนเดียวกัน
แม้เขาจะกลายเป็นปีศาจที่ผูกมัดเธอด้วยโซ่แห่งความแค้น
และไม่มีใครจะหลุดพ้นได้อีกต่อไป
หรืออย่างน้อย… นั่นคือสิ่งที่ทั้งคู่เคยเชื่อ
ก่อนที่ความจริงจะนำพาแสงสว่างกลับมา
และก่อนที่ความแค้นจะถูกแทนที่ด้วยความรักที่แท้จริง”
