เมืองใหญ่ในยุคสาธารณรัฐจีนเต็มไปด้วยเสียงรถราง ควันบุหรี่ และข่าวลือที่วิ่งเร็วกว่ากระสุน
กู้เหยียนจวิ้น นายพลผู้มีอำนาจ มือเปื้อนคำสั่งประหารจนคนทั้งเมืองเรียกเขาว่า “หมาป่าแห่งกองทัพเหนือ” กลับยอมแต่งงานกับลูกคนเล็กของตระกูลพ่อค้าที่ใหญ่ที่สุดอย่าง เสิ่นอวี้เฉิน
ใคร ๆ บอกว่าเป็นดีลการเมือง แลกเสบียงกับปืน แลกคุ้มครองกับเงิน
ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขารักกันอยู่ก่อนแล้ว รักแบบที่ต้องซ่อนไว้ใต้แสงโคมแดง ใต้ผ้าคลุมหน้า และใต้คำว่า “หน้าตา” ของทั้งสองตระกูล
หนึ่งเดือนหลังแต่งงาน ในคืนที่ฝนเคาะหน้าต่างเหมือนนับถอยหลัง
เสิ่นอวี้เฉินถูกลอบสังหาร…ไม่ใช่โดยศัตรูต่างค่าย
แต่โดย “คนในบ้านเดียวกัน” ที่แย่งอำนาจ แย่งทรัพย์ และแค้นที่ลูกคนเล็กกลายเป็นกุญแจของเมืองนี้
ความโหดของกู้เหยียนจวิ้นไม่เคยเป็นตำนาน
เขาฆ่าล้างสายตระกูลที่หักหลัง จนคนทั้งเมืองไม่กล้าพูดชื่อ “เสิ่น” ดัง ๆ
แล้วสุดท้าย…เขาวางปืนลงหน้าสุสานของคนรัก
เหมือนยอมแพ้ให้โลกที่ไม่เคยอนุญาตให้เขารักใคร
แต่ปาฏิหาริย์เกิดขึ้น
เมื่อลืมตาอีกครั้ง เขากลับอยู่ใน คืนวันแต่งงาน
เสียงประทัดยังดังอยู่ โคมยังแดงอยู่ มือที่เขาเคยเสียไป…ยังอุ่นอยู่ตรงหน้า
ครั้งนี้เขาสาบาน
ต่อให้ต้องหักกระดูกกฎเกณฑ์ของทั้งเมือง ต่อให้ต้องกลายเป็นปีศาจยิ่งกว่าเดิม
เขาจะปกป้องเจ้าสาวของเขาให้ได้
และจะลาก “มือที่อยู่หลังม่าน” ออกมารับโทษ…ก่อนที่เดือนแรกของการแต่งงานจะกลายเป็นเดือนสุดท้ายอีกครั้ง
