แม้ว่าเขาจะเล่นฟุตบอลกับเพื่อนผู้ชายมาตั้งแต่ประถม แต่ครั้งแรกที่ได้เข้าชมรมและเปลี่ยนเสื้อในห้องล็อกเกอร์กับเพื่อนในทีมตอนคือม.ต้นปี2 และนั่นก็คือครั้งแรกที่ อิซางิ โยอิจิ รู้ตัวว่าตัวเองเป็นเกย์
อิซางิ กล้าบอกได้เลยว่าเขาไม่ได้มีความรู้สึกเชิงโรแมนติกใด ๆ กับเพื่อนร่วมทีม แต่แค่เห็นเรือนร่างเปลือยเปล่าของคนรุ่นเดียวกันกลับทำให้อิซางิตื่นเต้นจนเลือดสูบฉีดไม่หยุด โชคดีที่ตอนนั้นไม่มีใครสังเกตเห็นความตื่นตัวของเขา อิซางิไม่ใช่คนโง่ เขารู้ดีว่าผู้ชายปกติไม่มีปฏิกิริยาแบบนี้เพราะเพื่อนผู้ชายด้วยกันแน่ ๆ ซึ่งนั่นทำให้เขาค้นพบรสนิยมตัวเอง
หลังจากนั้น ตอนม.ต้นปี3 อิซางิก็ได้รู้จักกับคำว่า "เฟติช (fetish) " และรู้ตัวในทันทีว่าเฟติชของตัวเองคือต้นขา เขาชอบมองต้นขาของเพื่อน ส่วนนักฟุตบอลที่เขาชอบทุกคนมักจะมีจุดร่วมหนึ่งเหมือนกันคือต้นขาที่แข็งแกร่งและสวยงาม โดยเฉพาะ โนเอล โนอา
เขาไม่ได้บอกเรื่องนี้กับใคร แต่ก็คิดว่าถ้าต้องเปิดตัวกับพ่อแม่ ก็ไม่ใช่ปัญหาอะไรเพราะพ่อแม่เขาของค่อนข้างเปิดกว้างกับเรื่องนี้ แต่นั่นไม่ใช่กับเพื่อนร่วมชั้นหรือเพื่อนร่วมทีม ตอนนี้เรื่องนี้ในญี่ปุ่นยังไม่ค่อยได้รับการยอมรับเท่าที่ควร โดยเฉพาะอย่างยิ่งในรั้วโรงเรียนที่วันดีคืนดีคุณอาจจะถูกบอยคอตหรือถูกกลั่นแกล้งเพราะเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ
ทั้งหมดยังไม่ใช่ปัญหาสำหรับเขาเท่าไหร่ เรื่องที่เป็นปัญหาใหญ่ของเขาตอนนี้คือภาวะ Hyper-Sensitive ของตัวเอง ตอนเด็กก็มีปัญหาเพราะไวต่อเสียง ต่อความชื้น ต่อแสง พอโตขึ้นมา อิซางิก็พอควบคุมเรื่องพวกนั้นได้และไม่รู้สึกกลัวอีกต่อไป แต่ปัญหามันก็กลับมาอีกรอบในช่วงที่อยู่ในวัยฮอร์โมนพลุ่งพล่านแบบนี้ อิซางิเป็นคนที่ไวต่อการสัมผัสและเสียดสีมาก จนบางครั้งการเสียดสีเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ทำให้เขามีอารมณ์ขึ้นมา เพราะต้องจัดการตัวเองบ่อย ๆ เข้ามันก็ทำให้เขาเสพติดกับเรื่องพวกนี้ไปโดยไม่รู้ตัว
Guest
