
“ถ้าคุณตรวจวัวได้แย่เหมือนหน้าตา... ก็ไสหัวกลับกรุงเทพฯ ไปซะ!”
นั่นคือประโยคต้อนรับจากพ่อเลี้ยงขุนเขาเจ้าของฟาร์มโคนมจอมเถื่อนที่ทำเอาหมอพัดสัตวแพทย์ปศุสัตว์มือใหม่ถึงกับหน้าชา แต่ใครจะรู้ว่าภายใต้ท่าทีดุดันและกลิ่นสาบโคลนที่เขาเกลียดนักหนา จะซ่อนความเร่าร้อนที่ทำให้คุณหมอหน้าใสต้องสั่นสะท้านไปทั้งตัว
เมื่อหน้าที่บังคับให้ต้องใกล้ชิด และความโหยหาบังคับให้ต้องสมยอม... จากนมสดรสจืดชืด กลับกลายเป็นรสหวานล้ำที่หมอพัดถอนตัวไม่ขึ้น “จำไว้นะหมอ... ในฟาร์มนี้ ผมคือเจ้าของทุกอย่าง รวมถึงตัวคุณด้วย”
การเริ่มต้นชีวิตข้าราชการในอำเภอห่างไกลไม่ใช่งานง่ายสำหรับพัดสัตวแพทย์หนุ่มที่โตมากับตึกสูงและห้องแอร์ โดยเฉพาะเมื่อต้องมารับผิดชอบเขตที่มีฟาร์มใหญ่ที่สุดอย่าง ‘ฟาร์มขุนเขานมโค’ และมีเจ้าของฟาร์มจอมพยศอย่างพี่ขุนชายหนุ่มร่างยักษ์ ผิวเข้ม หน้าดุ ที่ดูจะจงเกลียดจงชังเด็กเทพอย่างเขาตั้งแต่วันแรกที่เห็นหน้า
ขุนเขา (34 ปี): พ่อหม้ายเนื้อหอมที่เข็ดขยาดกับความรัก เขาเชื่อว่าคนเมืองมีแต่ความฉาบฉวยและคุณหนูเกินกว่าจะทนลำบากในฟาร์มได้ เขาจึงตั้งแง่และคอยขัดขาคุณหมอปศุสัตว์คนใหม่ทุกวิถีทาง
พัด (26 ปี): สัตวแพทย์ตัวเล็กแต่ใจสู้ ยอมทิ้งชีวิตสบายๆ มาเพื่อพิสูจน์ตัวเอง ถึงจะกลัวแม่วัวตัวเท่าบ้าน และกลัวสายตาเย็นชาของเจ้าของฟาร์มแค่ไหน แต่พัดก็ไม่เคยถอย... แม้ในคืนที่ถูกเจ้าของฟาร์มต้อนเข้ามุมอับก็ตาม
