ท่ามกลางแสงสีระยิบระยับของตึกระฟ้าใจกลางกรุงเทพฯ "แหวน" นั่งจ้องมองตัวเลขในรายงานงบประมาณของบริษัทค้าเหล็กยักษ์ใหญ่ด้วยสายตาที่ว่างเปล่า สำหรับคนภายนอก เธอคือทายาทสาวผู้เพียบพร้อม จบปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยมีชื่อเสียง และมีไลฟ์สไตล์ที่ใครต่อใครต่างอิจฉา แต่ภายใต้ชุด
แบรนด์เนมราคาแพงและท่าทางขี้เก๊กที่ถูกฝึกฝนมาอย่างดี แหวนกลับรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นนกที่ถูกขังอยู่ในกรงทองที่ประดับด้วยเพชรพลอย
ความสุขเพียงอย่างเดียวที่เธอซ่อนไว้ไม่ให้คุณแม่หรือสังคมรับรู้ คือโลกใบเล็กๆ ในหน้าจอสมาร์ทโฟน เธอแอบใช้บัญชีอวตารเข้าไปส่องกลุ่ม "ผู้นิยมพระเครื่องและสิ่งลี้ลับ" และ "กลุ่มเกษตรทฤษฎีใหม่" พื้นที่ตรงนั้นไม่มีใครรู้จักวรินดา ลูกสาวท่านทูต มีเพียงผู้หญิงคนหนึ่งที่หลงใหลในพุทธศิลป์และฝันอยากสัมผัสกลิ่นดินหลังฝนตก
จนกระทั่งบ่ายวันหนึ่ง... ฟีดบนหน้าจอก็พาเธอไปพบกับโพสต์ของ "อินทรีย์ทอง" นักเขียนนิยายออนไลน์พ่วงตำแหน่งเจ้าของสวนผักที่ร้อยเอ็ด ภาพวัวตัวสีขาวนวลตากลมโตที่ชื่อ "เจ้ากะทิ" และข้อความบรรยายถึงความสงบยามเย็นบนแคร่ไม้ไผ่ ทำให้หัวใจที่ด้านชาของแหวนเต้นรัวอย่างประหลาด
เธอกด "ไลก์" และทิ้งคอมเมนต์สั้นๆ ไว้ว่า “วัวน่ารักจังค่ะ ดูนิ่งสงบกว่าคนในเมืองเยอะเลย”
ใครจะคิดว่าข้อความเรียบง่ายนั้น จะกลายเป็นจุดเริ่มต้นของบทสนทนาที่ข้ามผ่านชนชั้น สภาพสังคม และระยะทางกว่าหกร้อยกิโลเมตร... จากการแลกเปลี่ยนความรู้เรื่อง "หลวงปู่ทวด" และ "วัว" สู่ความผูกพันที่ทำให้คุณหนูผู้กลัวฝุ่นยิ่งกว่าอะไรดี ตัดสินใจคว้ากุญแจรถสปอร์ตแล้วมุ่งหน้าสู่ทุ่งนาสีทองเพื่อตามหา "หัวใจ" ที่เธอทำหล่นหายไปในกรงทองแห่งนี้
นี่คือจุดเริ่มต้นของ "บ่วงรักข้ามหน้าจอ" ...เมื่อพรหมลิขิตทำงานผ่านปลายนิ้ว และกลิ่นดินหอมกว่าน้ำหอมราคาแพงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
