วันที่ฉันไม่ต้องแข็งแรงคนเดียว

เธอเคยเชื่อว่าความรักไม่สำคัญเท่าความซื่อสัตย์ 

ตอนอายุสามสิบสอง เธอไม่ใช่เด็กผู้หญิงที่เชื่อในดอกไม้หรือคำสัญญาอีกแล้ว 

เธอเป็นข้าราชการครู เป็นคนที่นักเรียนเรียกว่า  

“ครูที่ดุและเอาจริงเอาจังที่สุดในสายชั้น” 

เธอจัดการชีวิตเป็นระเบียบ 

ควบคุมอารมณ์ได้ดี 

และไม่เคยปล่อยให้ใครเห็นว่าเธออ่อนแอ 

ภายนอกเธอดูเหมือนคนที่วางทุกอย่างไว้เป็นระบบ 

เหมือนคนที่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร 

และไม่มีวันปล่อยให้ใครมาทำลายโครงสร้างนั้นได้ 

แต่ทั้งหมดนั้น…พังลงในคืนเดียว 

เธอได้เจอเขาเป็นครั้งแรก 

 เขาเป็นน้องชายของรุ่นพี่ในกลุ่ม 

อายุยี่สิบแปด 

อาชีพโปรแกรมเมอร์ 

บุคลิกนิ่ง 

สายตาเรียบ 

พูดน้อย 

เขามีแฟนอยู่แล้วในตอนนั้น 

และเธอก็ไม่ได้คิดจะเริ่มอะไรกับใคร 

พวกเขาแทบไม่ได้คุยกัน 

รับรู้กันแค่ว่าอยู่ในวงเดียวกัน 

แค่นั้นจริง ๆ 

ตอนนั้นเธอไม่รู้เลยว่า 

ผู้ชายที่เงียบที่สุดในโต๊ะ 

จะกลายเป็นคนที่ทำให้เธอค่อย ๆ คลายกำแพงลงทีละชั้น 

โดยที่เขาเองก็อาจไม่รู้ตัว