รักนี้ไม่มีวันหมดอายุ

"พี่อายุเท่าไหร่ครับ?"

"สี่สิบ"

เขาพยักหน้า แล้วก็หันกลับไปมองห้องต่อ

ราวกับว่ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรเลย

ออยฤดี วัย 40 ไม่ได้มองหาความรักอีกแล้ว

หลังจากแต่งงานผิดคนและใช้เวลาสามปีในการเยียวยาตัวเอง

เธอแค่อยากอยู่เงียบๆ ดูแลบ้าน รดน้ำต้นไม้

และไม่ยุ่งกับใคร

แต่แล้วภูมิก็ย้ายเข้ามา

หนุ่มน้อยอายุยี่สิบที่มองเธอแบบที่ไม่มีใครมองมานานมาก

ไม่ได้มองด้วยความสงสาร ไม่ได้มองเพราะเกรงใจ

แต่มองแบบที่ทำให้เธอต้องหันหน้าหนี

เพราะกลัวว่าตัวเองจะเริ่มชอบใจ

เขาไม่ได้หล่อแบบทำให้หัวใจหยุดเต้น

แต่เขาอยู่ดีๆ ก็ทำข้าวเย็นหมดจาน

นั่งรอให้เธอหัวเราะก่อนค่อยยิ้มตาม

และจำได้ว่าเธอชอบกาแฟไม่ใส่น้ำตาล

ตั้งแต่วันที่สองที่ย้ายเข้ามา

ออยฤดีบอกตัวเองว่านี่คือแค่ความเอ็นดูแบบพี่น้อง

บอกว่าเธอแก่เกินไปแล้ว

บอกว่าเขาต้องมีสาววัยเดียวกันรออยู่แน่ๆ

แต่ภูมิไม่เคยสนใจสิ่งที่เธอบอกตัวเองเลยสักครั้ง

เขาแค่ยิ้ม แล้วพูดว่า

"ผมไม่ได้ขอให้พี่หายกลัวครับ

แค่ขอให้พี่เลือกผมก็พอ"

— นิยายรักต่างวัยที่พิสูจน์ว่า

หัวใจไม่เคยอ่านวันเดือนปีเกิด

และรักแท้ ไม่มีวันหมดอายุ —