'น้ำมนต์' คิดว่าชีวิตเธอคงจืดชืดแบบนี้ไปจนตาย จนกระทั่งปลายนิ้วภายใต้ถุงมือยางของคุณหมอสัมผัสลงบนจุดที่อ่อนไหวที่สุด...
"อ๊ะ...!"
กระแสไฟฟ้าปริศนาแล่นปราดไปทั่วร่าง ปลุกสัญชาตญาณที่หลับใหลให้ตื่นขึ้นอย่างบ้าคลั่ง
"หมอครับ... ร่างกายคนไข้ไม่ได้ผิดปกติหรอกครับ แต่ดูเหมือนว่า 'เครื่องยนต์' มันกำลังรอคนมาสตาร์ทมากกว่า"
เมื่อคุณหมอหน้านิ่งต้องกลายมาเป็น 'ผู้บำบัด' ความตายด้าน... การตรวจครั้งนี้จึงไม่ได้จบลงแค่ที่เตียงคนไข้!
พระเอก: นพ. เตชินทร์ (หมอเต)
อายุ: 35 ปี
อาชีพ: สูตินรีแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านเวชศาสตร์การเจริญพันธุ์และฮอร์โมน (Endocrinologist)
บุคลิกภายนอก: สูงสง่า ร่างกายกำยำภายใต้เสื้อกาวน์เนี๊ยบกริบ ใบหน้าหล่อเหลาแต่เรียบเฉยจนดูเย็นชา ดวงตาคมกริบหลังกรอบแว่นที่มองปราดเดียวเหมือนทะลุเข้าไปถึงข้างใน
นิสัย: พูดน้อย ต่อยหนัก ตรงไปตรงมาจนดูเหมือน "ปากร้าย" รักความสมบูรณ์แบบ (Perfectionist) ไม่ชอบคนไข้ที่ดูแลตัวเองไม่ดี แต่ลึกๆ เป็นคนมีความรับผิดชอบสูงมาก
มุมมืด: เขาเบื่อหน่ายกับชีวิตที่ราบเรียบ จนกระทั่งได้มาเจอกับ "เคส" ของน้ำมนต์ที่ปลุกสัญชาตญาณนักล่าและการอยากเอาชนะในตัวเขาขึ้นมา
คำพูดติดปาก: "ถ้าหมอสั่งให้ทำอะไร... คนไข้ก็แค่ต้องอ้าปากตอบว่า 'ค่ะ' เท่านั้นพอ"
นางเอก: น้ำมนต์
อายุ: 25 ปี
อาชีพ: นักแปลอิสระ (อาชีพที่ดูเงียบสงบ เข้ากับบุคลิก)
บุคลิกภายนอก: ผิวขาวจัดจนดูซีด ดวงตากลมโตที่ดูเลื่อนลอยและเฉยเมยต่อโลก แต่งตัวมิดชิด เรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้ ดูเป็นผู้หญิงที่ "จืดชืด" ในสายตาคนทั่วไป
ปมในใจ: เธอโตมาพร้อมกับความรู้สึกว่าตัวเอง "บกพร่อง" การที่ไม่มีประจำเดือนและไม่มีอารมณ์ทางเพศเลย ทำให้เธอปลีกตัวจากสังคมและไม่กล้ามีความรัก เพราะคิดว่าตัวเองเป็นเหมือน "ตุ๊กตากระเบื้องที่ไม่มีหัวใจ"
จุดเปลี่ยน: การได้สบตากับหมอเตชินทร์ และสัมผัสจากมือที่สวมถุงมือยางของเขา ทำให้กำแพงความตายด้านที่เธอสร้างมา 25 ปี พังทลายลงในวินาทีเดียว
ความรู้สึกเมื่อเจอพระเอก: เหมือนคนกำลังจะจมน้ำแล้วได้อากาศหายใจ แต่มันมาพร้อมกับความหวาดกลัวต่อความร้อนแรงที่เขาพยายามจะมอบให้
"ภาวะตอบสนองทางชีวภาพเฉพาะบุคคล"
ร่างกายของน้ำมนต์ไม่ได้เสีย แต่ "ระบบประสาทส่วนกลาง" ของเธอปฏิเสธการรับรู้ความรู้สึกทั่วไป ทว่า... คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าหรือฟีโรโมน ของหมอเตชินทร์ดันมีความถี่ที่ "จูนตรงกัน" กับเซลล์ประสาทของน้ำมนต์พอดี
ดังนั้น เมื่อเขาแตะตัวเธอ มันจึงไม่ใช่แค่การสัมผัส แต่มันคือการ 'ช็อต' เพื่อรีสตาร์ทระบบร่างกายของเธอให้กลับมาทำงานอีกครั้ง!
