ในคืนชั่วคราว

สี่แสนบาทต่อเดือน ข้อเสนอที่เธอต้องบำเรอหนุ่มใหญ่ที่เธอไม่อาจเห็นหน้า ไม่รู้จักแม้กระทั่งชื่อ รู้เพียงว่าเขาคือ นายท่าน ที่ต้องการตัวเธอและเสียงครางหวานเพียงแค่บางคืนเท่านั้น 

พารัก หญิงสาววัยยี่สิบสามที่เชยเฉิ่ม ทว่าหัวดีจนจับทุจริตได้ จากที่เป็นแค่พนักงานบัญชีตัวเล็กๆ ก็กลายมาเป็นเลขาหน้าห้องท่านประธานหนุ่มที่ได้ฉายาว่าพ่อหม้ายสุดฮอต  

ทว่าลำพังเงินเดือนก็ไม่พอที่จะจ่าค่ารักษาพยาบาลของพ่อที่ป่วยหนัก ไหนจะหนี้นอกระบบของแม่ และค่าเล่าเรียนของน้องชาย เธอก็ต้องรับงานพิเศษจากคนที่เข้ามาเสนอ 

สี่แสนบาทต่อเดือน แลกกับการที่เธอต้องบำเรอหนุ่มใหญ่ในบางคืน โดยมีข้อแม้ว่าต้องปิดตาตลอดเวลาที่อยู่กับเขา ห้ามถามชื่อ หรือพูดอะไรเกินความจำเป็น 

ทว่า...นานวันเข้า เธอก็รู้สึกได้ว่า นายท่าน ที่เธอคอยบริการ มีอะไรบางอย่างละม้ายคล้ายคลึงกับคนที่เธอใกล้ชิด ข้อแม้ที่ห้ามให้เธออยากรู้อะไรเกินจำเป็น เธอก็ทำมันต่อไปไม่ได้... 

เนื้อหาในนิยายล้วนเกิดจากจินตนาการของผู้เขียน ไม่ได้มีเจตนาอ้างอิงถึงใคร หรือ สิ่งใด ขอทำความเข้าใจ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ 

ถึง นักอ่านที่น่ารักของไรท์ หากชื่นชอบนิยายของไรท์ ฝากกดติดตามนามปากกาของไรท์เป็นกำลังใจให้ไรท์ได้มีแรงเขียนเรื่องอื่นๆ ต่อไปค่ะ ขอบคุณมากๆ เลยค่า... 

ตัวอย่างบางตอน 

เขารั้งตัวเธอเข้าไปปะทะแผงอกแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อที่ไร้ความนุ่ม ก่อนจะถอนจูบออกแล้วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำเป็นภาษาอังกฤษ  

“ผ่อนคลาย อย่าเกร็ง”  

จากนั้นพารักก็รู้สึกว่าตัวเธอเบาเมื่อถูกรวบอุ้มขึ้นจากปลายเตียง แล้ววางลงกลางเตียงนุ่ม หัวใจของเธอเต้นโครมครามจนแทบจะทะลุออกมานอกอก ความประหม่าแล่นพล่านไปทั่วร่างจนเธอไม่สามารถทำตามที่เขาบอกได้ ร่างกายยังคงเกร็งด้วยความกลัว 

ชายหนุ่มหยุดการกระทำคุกคามนั้นลงชั่วครู่ เขาโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนลมหายใจร้อนๆ รดรินอยู่ที่ข้างใบหู ก่อนจะกระซิบสั่งด้วยน้ำเสียงเย็นที่ทำให้พารักขนลุกซู่ “อย่าทำให้ฉันเสียอารมณ์...” 

คำพวกนั้นทำให้ภาพใบหน้าของแม่ที่บาดเจ็บและพ่อที่นอนป่วยลอยเข้ามาในหัว พารักนึกถึงคำกำชับของลูกพีชที่ว่า ทำความต้องการของนายท่านให้ดีที่สุด และจำนวนเงินสี่แสนบาทจะเปลี่ยนชีวิตครอบครัวเธอได้