เสียงปิดประตูห้องนอนดังสนั่นจนร่างบางที่นั่งอยู่บนเตียงสะดุ้งสุดตัว รินรดาในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์เงยหน้าขึ้นสบตากับชายหนุ่มที่เพิ่งขึ้นชื่อว่าเป็น 'สามี' แต่สายตาที่เขาส่งมากลับมีแต่ความชิงชังที่เย็นยะเยือก
"อย่าคิดว่ากระดาษแผ่นเดียวจะทำให้เธอมีสิทธิ์ในตัวฉัน" ภีมพลกระชากเนคไทออกอย่างแรง สายตาคมกริบจ้องมองใบหน้าหวานที่ซีดเผือด
"รินทราบค่ะ... ว่าคุณภีมเกลียดริน" เสียงของเธอสั่นพร่า
"เกลียดเหรอ? มันน้อยไปรินรดา" เขาขยับเข้ามาใกล้จนเธอสัมผัสได้ถึงรังสีความกดดัน "สิ่งที่พี่สาวเธอทำไว้กับคนรักของฉัน มันต้องชดใช้ด้วยความทุกข์ทรมานของเธอไปตลอดชีวิต"
เขายื่นมือไปบีบคางมนให้เชิดขึ้น บังคับให้เธอจ้องมองความว่างเปล่าในแววตาของเขา "นับจากวันนี้ ห้องนี้คือคุก และฉันคือผู้คุมที่จะไม่ปล่อยให้เธอมีความสุขแม้แต่วินาทีเดียว"
