ฉันวิ่งตามรถที่แล่นออกไปจากถนนหวังว่าจะทันทำให้รถหยุด แต่ด้วยความเร็วของรถและวิ่งมาสักพักทำให้ฉันตามไม่ไหว
”นายช่วยมันทำไม!! ลีโอตอบดิวะ!!“
”มันใม่ใช่แบบที่เธอคิด“
เพียะ!
”มันหลอกฉัน มันทำร้ายฉัน เพื่อนฉันเกือบตายนะลีโอ หรือเพราะมันเป็นคนเก่าของนาย นายเลยทำใจไม่ได้ที่จะเห็นมันตายคามือฉันใช่ไหม!!“
“เธอรู้เรื่องนี้ได้ยังไง” น้ำตาของฉันเอ่อไหลทั้งสองข้างทันทีที่เขาตอบ สรุปคือฉันรักคนผิดใช่ไหม
“หึ…นายรักมันมาสินะ”
“มันไม่ใช่อย่างนั้น…” มือหมาเอื้อมมือจับมือบางแต่ร่างบางสะบัดออก
“ไหนนายบอกจะช่วยฉันไง!! ฉันไว้ใจนาย! นายกล้าดียังไงปล่อยมันไป!!“
“ฟ้า ฟังก่อนดิ” สายตาเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวจ้องร่างสูงสายตาเขม็งทั้งน้ำตา
“ถ้ามันลำบากที่จะเป็นคนกลาง ก็ไม่ต้องมารู้จักกัน!!”
แววตาลุกโชน แผดเผาในหัวใจของเธอทั้งเจ็บปวด เหมือนเขาเอาค้อนมาทุบและฉันไม่อาจรับความเจ็บปวดจากเขาได้อีกแล้ว ทั้งหมดและที่ผ่านมาเขาทำเพื่อต้องการช่วยผู้หญิงคนนั้น
“ฟ้าใส…“

