ชายสี่บะหมี่เสียว.. (NTR) NC

“บะหมี่เกี๊ยวหมูแดงได้แล้วค่ะ” 

เสียงใสของ “อ้อ” ภรรยาผม ดังขึ้น จากหน้าร้าน  

เธอกำลังยกชามก๋วยเตี๋ยวที่ร้อนกรุ่น  

เดินไปวางลงบนโต๊ะเหล็กสีแดงเก่าๆ  

ให้ลูกค้าด้วยรอยยิ้ม.. 

อ้อเป็นคนอัธยาศัยดี ยิ้มเก่ง 

เข้ากับใครก็ได้ง่าย ผิวขาวเนียน 

ละเอียด ใบหน้าหวานละมุน 

จนใครเห็นต้องเหลียวมอง สะโพกผายกลมกลึง 

หน้าอกแน่นตึงเกินกว่าสาววัยรุ่นทั่วไป 

เธอค่อนข้างดูแลตัวเองดี บำรุงผิวพรรณตลอด.. 

เธอทักทายลูกค้าทุกคนด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่น  

เหมือนรู้จักกันกับลูกค้ามานานแล้ว 

ยอดขายก๋วยเตี๋ยวค่อนข้างจะดีเลย 

ไม่ใช่เพราะรสชาติหรอกครับ.. ผมรู้ดี 

หลายคนแวะมาเพราะอยากพูดคุยกับอ้อมากกว่า 

และทุกครั้งที่เห็นสายตาคนเหล่านั้นจับจ้องเธอ  

ผมก็มีหงุดหงิด อยู่ภายในใจบ้าง.. 

แต่ผมก็คิดในแง่บวก ว่าผมคือ ผู้โชคดีที่สุดในโลก 

ที่ผู้หญิงคนนี้ เลือกเดินเข้ามาในชีวิตผม 

และให้ผมเป็นสามีดูแลเธอ.. 

ปีนี้ผมอายุสามสิบ ส่วนอ้อเพิ่ง 

ก้าวเข้าสู่วัยยี่สิบสี่ได้ไม่นาน 

ช่วงอายุห่างกันพอสมควร แต่สำหรับเรา 

มันไม่เคยเป็นอุปสรรคเลย.. 

เมื่อก่อน ผมทำงานเป็นพนักงานโรงงาน 

รายได้ดีพอใช้ได้ และที่นั่นเอง 

ที่ผมได้พบกับอ้อ เธอเป็นพนักงานใหม่ 

ในแผนกเดียวกัน จากแค่ทักทายกัน 

ช่วงพักกลางวัน สุดท้ายเราก็คบกัน.. 

ชีวิตตอนนั้นเหมือนจะดำเนินไป 

อย่างราบรื่น เรียบง่าย จนกระทั่ง 

วิกฤต " โควิด-19 " ระบาดหนัก  

โรงงานต้องปิดตัวกะทันหัน ผมกับอ้อจึง 

ตัดสินใจเก็บข้าวของกับเงิน 1 ก้อนไม่มาก 

กลับมาที่บ้านเกิดของเธอ เปิดร้านก๋วยเตี๋ยว 

“ชายสี่” เล็ก ๆ ริมถนน ในจังหวัดอุดร.. 

“พี่เบิร์ดคะ.. ลูกค้าสั่งเกี๊ยวน้ำเพิ่มอีก 1 ค่ะ..”  

เสียงอ้อไกล ๆ มาจากหน้าร้านที่วุ่นวาย 

ช่วงนี้ผมค่อนข้างขายดีเลย  

ถึงแม้ร้านจะเปิดใหม่  

เราสองคนตั้งใจจะเก็บเงินสักก้อนเอาไปสร้างบ้าน 

เพื่อที่จะไม่ต้องเช่าห้องเขาอยู่.. 

ผมกับอ้อ เรียนหนังสือไม่ค่อยมาก 

ผมจบ ม.3 ส่วนอ้อก็ ม.6  

เลยหาสมัครงานดี ๆ ทำยาก  

แต่ขายก๋วยเตี๋ยว ก็ไม่ได้แย่เท่าไหร่ บางวันได้เยอะ 

บางวันก็พออยู่ได้ ทำให้เราเริ่มมีเงินเก็บเล็กๆ 

ผมเปิดร้านตั้งแต่สิบโมงเช้าถึง 

สี่ทุ่มทุกวัน ไม่มีวันหยุด 

“เฮ้ย ไอ้เบิร์ด.. เฮียเอาบะหมี่หมูแดงแห้ง  

แยกน้ำซุปเหมือนเดิม..” 

เสียงแหบพร่าของชายวัยกลางคน 

ดังลอดมาจากร้านขายเฟอร์นิเจอร์ไม้ที่อยู่ข้างหลัง 

" เฮียเชิดศักดิ์ " หรือ คนแถวนี้เรียกเฮียศักดิ์ 

เป็นเจ้าของ ร้านที่ผมมาเช่าที่ขายอยู่ด้านหน้า 

“ ครับเฮีย เดี๋ยวผมเอาไปให้นะครับ ” 

ผมตอบรับแกไป.. 

เฮียศักดิ์ค่อนข้างนิสัยดี ปากร้ายแต่ใจดี 

แต่มีนิสัยเสียคือชอบพูดเสียงดัง 

และพูดไปเรื่อย อ้อเองก็ไม่ค่อยชอบ 

เพราะเฮียศักดิ์ชอบมาพูด ตลกลามก 

แทะโลมอ้ออยู่บ่อย ๆ..