สำคัญมาก 📍
(อ่านฟรีจนจบ...แต่งจบแล้วค่ะ)
Love Intania วิศวะง้อรัก
วิศวะหน้าดุ (คุณพ่อลูกติด...เมียทิ้ง)
รักเมียแทบตาย แต่ ชห. เกือบตายเพราะโดนทิ้ง

“ขอให้เป็นเอดส์ตาย ไอ้คนสำส่อน!”
“ที่ผ่านมายังไม่รู้จักเฮียดีอีกหรอวะ! มีซักครั้งมั้ย...ที่เฮียจะเคยทำอะไรแบบนั้นให้ต้องไม่สบายใจอ่ะ”
“ช่วยออกไปได้มั้ย ก่อนที่จะต้องรังเกียจกันไปมากกว่านี้”
“เฮียเอาออกมาปล่อยข้างนอกนะ”
”ปล่อยใส่ปากได้มั้ย?”
“หนูตามใจเฮีย”
“เมียใครวะน่ารักจัง”
“ยังโสดค่ะ! ไม่มีผัว”
“นมๆ ขอจินนมหน่อยจั๊บ” (นมๆ ขอกินนมหน่อยครับ)
“อ้วนอย่า นั่นของป๊า”
”เฮียอย่าแกล้งลูก“
”หม่ำๆ กินนม หิวนม ฮื่อ~“
”โอ๋ๆ ใจเย็นๆ อย่าพึ่งงอแงสิอ้วน“
“ลูกโตแล้ว ให้งดเต้าได้แล้วน่า”
“เฮียนั่นแหละ...ที่ต้องงด”
“แต่นี่เป็นของเฮียมาก่อนนะ เฮียให้อ้วนยืมกินเฉยๆ แต่ตอนนี้อ้วนโตแล้ว เฮียจะเอานมเฮียคืน!”
ตัวละคร
พระเอก : ภีม 🖤
วิศวะ’โยธา (คุณพ่อลูก 1)
คนหล่อ...หน้าดุ
หน้าบึ้งกับคนทั้งโลก เพื่อยิ้มให้เมียคนเดียว
นางเอก : มะลิ 🤍
วิศวะ’โลจิสติกส์ (คุณแม่วัยใส)
น่ารักกับคนทั้งโลก โดยเฉพาะ...ผัวกับลูก
มีดราม่า (เล็กน้อย) ช่วงต้นเรื่อง
ไม่มีนอกกาย นอกใจ 💞
สายหวาน สายคลั่งรัก และ...สายหื่น
เชิญแวะป้ายนี้ได้เลยค่าาา
ชี้แจง 📣
เนื้อเรื่องมีการใช้คำหยาบบ้างเพื่ออรรถรส และที่สำคัญ...มีฉาก 18+ ที่บรรยายค่อนข้างชัดเจน ใครไม่สะดวกสามารถเลื่อนผ่าน อ่านแต่เนื้อเรื่องได้ไม่มีปัญหาและไม่พลาดตอนสำคัญแน่นอน
นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องจากจินตนาการของผู้แต่ง ชื่อตัวละคร สถานที่ บทบาท และเหตุการณ์ต่างๆ ในเรื่องนี้ เป็นเพียงบทสมมุติเพื่อความบันเทิงในการอ่านเท่านั้น 🙏🏻
ปล.หลังจากไม่ได้แต่งนิยายมานานมากกว่า 10 ปี กลับมาแต่งอีกครั้ง...อาจจะใช้ภาษาไม่สละสลวย หรือมีผิดพลาดไปบ้าง ขอให้นักอ่านช่วยใจเย็นๆ และให้โอกาสโดยการอ่านจนจบซักนิด อาจจะถูกใจก็ได้นะคะ 🥺
ปล.2 นิยายเรื่องเก่าๆ ที่เคยลงไว้ มีแพลนจะรีไรท์ให้ดีขึ้นค่ะ
