ตั้งแต่วันแรกที่เจอกัน
“เธอ” กับ “เขา” ก็ไม่เคยถูกกันเลยสักครั้ง
เธอคิดว่าเขาเป็นคนกวนประสาท ปากเสีย และชอบหาเรื่อง
ส่วนเขาก็มองว่าเธอเป็นคนดื้อ เอาแต่ใจ และชอบทำตัวเป็นหัวหน้า
ทุกครั้งที่เจอกันต้องมีการเถียง
ทุกครั้งที่พูดคุยต้องมีคนแพ้คนชนะ
แต่โชคชะตากลับเล่นตลก
เมื่อทั้งสองถูกบังคับให้ทำงานร่วมกันใน
โปรเจกต์สำคัญที่ “หนีไม่ได้”
จากคู่กัดที่แทบจะไม่อยากมองหน้ากัน
กลับต้องอยู่ใกล้กันทุกวัน ช่วยกันแก้ปัญหา
และผ่านเรื่องวุ่นวายไปด้วยกัน
ยิ่งใกล้กันมากเท่าไร หัวใจของทั้งสองก็เริ่มเปลี่ยนไปโดยไม่รู้ตัว
คำถามคือ…
ความรู้สึกที่เกิดขึ้นระหว่าง “การทะเลาะ” กับ “การดูแลกัน”
มันคือความรำคาญจริง ๆ
หรือมันคือ…ความรักที่กำลังค่อย ๆ ก่อตัวขึ้น?