วันเกิดเธอ ตรงกับวันครบรอบของเรา

ถ้าเทียบเรื่องความรักของฉันกับเพื่อนคนอื่น ฉันถือว่าเรื่องความรักเป็นศูนย์ ที่ผ่านมาไม่เคยจะสมหวังหรือถูกรักเลยสักครั้ง ตกหลุมรักหรือแอบชอบใคร ต่างก็ถูกปฏิเสธ จนบางครั้งก็อยากจะล้มเลิก แล้วหันหลังให้กับความรักไปเลย

“อย่าเพิ่งท้อสิแสนดี แกต้องใช้หน้าตาอันจิ้มลิ้มของตัวเองให้เป็นประโยชน์ เวลาผู้ชายมองมาก็ยิ้มให้เขาหน่อย ไม่ใช่มองด้วยหางตาแบบนั้น”

“ก็แสนดีไม่ได้ชอบเขา”

“ก็เป็นแบบนี้ไง ชาตินี้จะมีผัวกับเขาไหมเนี่ย” เป็นอีกครั้งที่ฉันถูกเพื่อนรักรุมบ่นถึงการกระทำ เพียงเพราะฉันใช้สายตาที่ไม่เป็นมิตรมองพวกผู้ชายที่เข้าหา

ก็คนมันไม่ได้ชอบ จะให้ทำสายตาหวานหยดย้อยใส่หรือยังไง

ถ้าเป็นหนุ่มสายฝออย่างดีแลนก็ว่าไปอย่าง

“แสนดีเลิกมายุ่งกับเราเถอะ เราไม่ได้ชอบเธอ อีกอย่างเรายังไม่อยากมีแฟน” 

ปัง!!

ราวกับถูกลากไปตบกลางสี่แยกไฟแดง แล้วกระโดดถีบให้ล้มอีกที พ่อหนุ่มสายฝอที่ฉันตามจีบมาหลายเดือนพูดจบก็เดินจากไป ทิ้งฉันไว้กับความเงียบ สับสนและมึนงง

“เป็นไงล่ะ พ่อของลูกที่แกบอก”

“โดนเท”  

อีกละ โดนเทอีกแล้ว แต่ว่าเคยไปอ่านเจอมาว่า ในบรรดาวันเกิดที่อาภัพรักที่สุดก็คือ วันอังคาร เพราะเป็นพวกรักแรง รักใครรักจริง หรือบางครั้ง การที่ผิดหวังเรื่องความรักบ่อย ๆ เพราะว่าเกิด วันอังคาร กันนะ ไม่รู้แหละ ขอโทษวันเกิดไว้ก่อนแล้วกัน โมโห!!! 

**คำเตือน : นิยายเรื่องนี้ไรท์แต่งจากจินตนาการและมโนภาพของตัวไรท์เอง อาชีพ สถานที่ บุคคล เขียนขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น 

อาจจะมีเหตุการณ์ พฤติกรรม คำพูด ที่รุนแรงและไม่สุภาพ ทุกตัวละครมีเหตุผลในการกระทำเสมอ 

โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านและแนะนำอย่างสุภาพนะคะ เพราะไรท์ใจบางงง 

***ไม่มีนอกกายนอกใจ*** 

**สวัสดีค่ารี๊ดที่น่ารักของไรท์ ขอชี้แจงเรื่องการอัปนิยายนิสนุงน๊าา 

ไรท์จะอับตอนใหม่ และเปิดให้อ่านฟรีจนจบ ใกล้จบจะแจ้งเรื่องการติดเหรียญอีกครั้งค่ะ 

ขอให้มีความสุขกับการอ่านนิยายนะคะ ฝากกดติดตามและกดหัวใจเพื่อเป็นกำลังใจให้ด้วยน๊าา เลิฟยูวววว