ที่ 1 ในวิศวะไฟฟ้าปี 2 จะต้องมีเพียงแค่คนเดียวเท่านั้น เพราะเหตุนี้ลีออนจึงพยายามแข่งขันกับคาร์เตอร์ในทุกๆเรื่อง แน่นอนว่าเขามักจะแพ้อีกฝ่ายเสมอโดยเฉพาะเรื่องผู้หญิง
จนกระทั่งคืนหนึ่งที่ลีออนหนีลูกน้องไปดื่มเพียงลำพังบังเอิญเจอเข้ากับพวกศัตรู ทั้งตัวมีเพียงแค่ปืนกระบอกเดียวและพวกมันที่ตามไล่ล่าเอาชีวิตยิ่งกว่าฝูงไฮยีน่า
ซวยฉิบหาย !!!
สุดท้ายเขาก็ถูกยิงตาย ซึ่งเป็นการตายที่น่าอนาถใจเพราะไอ้พวกเวรนั่นลากร่างไร้วิญญาณไปทิ้งในกองขยะ แต่ที่แย่ไปกว่านั้นคือเขาฟื้นขึ้นมาอีกครั้งในร่างศัตรูหมายเลขหนึ่งอย่างคาร์เตอร์
“ไม่ใช่ ! มึงไม่ใช่คาร์เตอร์”
ลีออนที่อยู่ในร่างของคาร์เตอร์ได้แต่ลุ้นระทึก คิ้วหนาขมวดมุ่นด้วยความไม่เข้าใจ อีกฝ่ายรู้ได้ยังไงว่าเขาไม่ใช่คาร์เตอร์ตัวจริง
“ทำไมจะไม่ใช่ ผมก็เป็นผม”
“คาร์เตอร์ไม่เคยเรียกกูแบบนี้ บอกมาว่ามึงเป็นใคร”
ลีออนลอบถอนหายใจออกมาเมื่อโดนเค้นถาม ลำพังแค่การเป็นคนที่เงียบขรึมและเย็นชาก็จะอกแตกตายอยู่แล้วเพราะแตกต่างกับนิสัยของตัวเองลิบลับ นี่ยังจะต้องมาระแวงใครก็ไม่รู้ในร่างตัวเองอีก
“คือให้กูตายยังง่ายกว่า !”
สิ่งเดียวที่ทำให้ลีออนยังยิ้มได้คืออาวุธประจำกายที่มีขนาดไม่ได้ต่างจากร่างเดิม แต่เขาก็ไม่รู้เหมือนว่าจะกุมความลับนี้เอาไว้ได้อีกนานสักแค่ไหน
สุดท้ายเรื่องราวจะจบลงอย่างไร ลีออนจะได้กลับเข้าร่างตัวเองมั้ยร่วมลุ้นและหาคำตอบกันได้ใน
[ ร่างผมวิญญาณใคร ]
🏴X🏴☠️
มีเด็ก ✅ จบดี ✅ ไม่นอกกายไม่นอกใจ ✅ มีความดาร์คตามสไตล์นามปากกาพลอยไพลิน
ฝากกดใจ + กดเข้าชั้นเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ 🙏🏻🫶🏻
❌⚠️คำเตือน ⚠️❌
เนื้อหาเหมาะสำหรับผู้มีอายุ 18 ปีขึ้นไป ตัวละครมีทั้งด้านมืดและสว่าง มีการใช้ความรุนแรง พฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม การใช้ถ้อยคำหยาบคาย ภาษาที่ไม่เหมาะสม และมีการใช้คำที่สื่อถึงอวัยวะที่โจ่งแจ้ง
ในเนื้อหามีการบรรยายถึงฉากการร่วมเพศ ความรุนแรงทั้งคำพูดและการกระทำตัวบุคคลในเรื่อง มีการใช้อำนาจในทางที่มิชอบ การล่อลวง การถูกลักพาตัว การฆาตกรรม มีการใช้ของมีคม มีฉากฆ่าอันโหดร้าย
โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของนักเขียนเท่านั้น ตัวละคร สถานที่ อาจมีส่วนคล้ายคลึงกับบางสถานที่ บางเหตุการณ์แต่มิได้มีเจตนาล่วงเกินหรือพาดพิงบุคคลใดในชีวิตจริง หากผิดพลาดประการใดจึงขออภัยมา ณ ที่นี้
เขียนโดย
Guest
