เสื้อช็อปตัวนี้ ใส่ทีได้เจอพ่อ

เสื้อช็อปตัวนี้ ใส่ทีได้เจอพ่อ

'ไอรีน' นักศึกษาสาววัย 20 สุดเปรี้ยวจากปี 2569 ที่ใช้ชีวิตแบบ Full Option กลางวันเรียน กลางคืนขาย... ส่วนเวลาว่างคือการเหยียบคันเร่งมิดไมล์ในสนามแข่งรถ ชีวิตเธอสู้กลับมาตลอด จนกระทั่งวันที่เธอไปวัดกับพ่อแล้วได้รับ 'เสื้อช็อป' ปริศนาจากคนแปลกหน้า เสื้อตัวนั้นไม่ได้แค่พาเธอย้อนเวลากลับไปปี 2544 แต่มันพาเธอไปเป็น 'เจ้ใหญ่' ที่แก๊งเด็กช่างสุดฮอตแห่งอาชีวศึกษาบูรพารามต้องยอมรับเข้าพวก

“เพราะนายเป็นคนปากดีแบบนี้ไง ถึงได้ตายก่อนแก่!” ไอรีนตะโกนใส่หน้าผู้ชายที่เธอควรจะเรียกว่า 'อา' แต่ตอนนี้เขากลับเป็นแค่เด็กช่างปากเสียที่จ้องจะจับผิดเธอ

เธอรู้ดีว่างานยามราตรีที่เธอทำมันสีเทาเข้มแค่ไหน แต่เพื่อเงินมารักษาพ่อเลี้ยงเดี่ยวที่ป่วยออดๆ แอดๆ เธอยอมแลกทุกอย่าง แม้จะต้องทะเลาะกับพ่อเรื่องกลับบ้านดึกหรือเรื่องซิ่งรถอยู่บ่อยครั้ง พ่อผู้มีปมในใจกับการสูญเสียเพื่อนรักในอดีต และเมื่อสาวปี 2569 มีโอกาสวาร์ปมาเจอพ่อในวัยหนุ่ม พร้อมแก๊งเพื่อนซี้แบบครบเซต ภารกิจเดียวของเธอก็คือ 'โก๋เดี่ยวต้องไม่ตาย'

โก๋เดี่ยว บูรพาราม / วชิรพล ศิวัฒนสกุลกิจ หนุ่มหล่อมาดเซอร์ ลูกคุณหนูบ้านรวยที่ดื้อดึงจนบ้านแตก พ่อแม่ไม่ปลื้มสายอาชีพเลยระเห็จมาอยู่คอนโดคนเดียว ฟอร์มจัด นิสัยปากแข็ง และปากปีจอเป็นที่หนึ่ง “ก็ถ้าไม่เรียกว่าร่าน แล้วจะให้เรียกว่าอะไร ฉันเห็นเธอก็อ่อยเพื่อนฉันไปทั่ว!”

โก๋เต้ย บูรพาราม เพื่อนสนิทร่วมแก๊งของโก๋เดี่ยวและโก๋นุ้ย ถึงหน้างานจะฟาดฟันกับอริต่างสถาบันมาโชกโชนแค่ไหน แต่เขากลับกลายเป็นหนุ่มละมุนสายไมโครเวฟทันทีเมื่ออยู่ต่อหน้าเธอ เขาตกหลุมรักเด็กสาววัยเดียวกับลูกของเขาในอนาคต “ชื่อไอรีนเหรอ ฟังดูนุ่มนวลดีนะ ว่าแต่ใครตั้งให้ล่ะ”

ตุ้ยนุ้ย หรือโก๋นุ้ย บูรพาราม Safe Zone หนึ่งเดียวของไอรีน เป็นเพื่อนคนเดียวที่เธออยู่ด้วยแล้วสบายใจที่สุดโดยไม่ต้องมีมาด เขาคือตัวฮาประจำแก๊งผู้มาพร้อมท่าเต้นซิกเนเจอร์อย่าง 'ท่าดึงดาวอ้อมขาขวา' ที่ไปเต้นกวนตีนโชว์หน้าสถาบันไหน เป็นต้องได้วางมวยกับอริที่นั่นทุกที “กูยกตำแหน่งนี้ให้มึงเลยจ้ะอีเจ้! แม่ย่านางประจำแก๊ง”

★★★★★★★★★★★★★★★

ฝากกดหัวใจและคอมเม้นท์พูดคุยได้นะคะ รักผู้อ่านทุกคนเลย ทุกการสนับสนุนคือแรงบันดาลใจ Thank you นะคะ🤍