ปราบพยศ...คนใจร้าย [อ่านฟรี!!!]

## เรื่องนี้พระเอกปากโฮ่ง ๆ มากนะคะ อ้าปากแต่ละทีเหมือนเห่าเลย ## 

**คำเตือน** 

🚩 เฮียกระทิงยังคงธงแดงอยู่นะคะ ถึงจะไม่ช้ำเท่าอีพี่เพลิงก็เถอะ แต่ก็ทั้งปากร้าย ปากเจ็บ จนอยากโยนประทัดไล่ 

ใด ๆ ความวิบัติของพระเอก อาจทำให้เกิดอารมณ์...โมโห ได้นะคะ 

แต่ใครที่เตรียมรองเท้าเตะพร้อมแล้ว ก็ไปค่ะ...ไปตบปากบักลูกเขยคนเปรตตัวต่อไปด้วยกันเถอะ..... 

งานนี้ต้องชิ่ง อยู่ไม่ได้เด็ดขาด ถึงจะแค่มาชงเหล้าไม่ได้มานั่งกับแขกเหมือนพวกพี่พวกนั้น แต่เธอก็ไม่ได้อยากไปชงเหล้าให้ไอ้เฮียกระทิง ทุกวันนี้เขาก็ดูถูกเธอจะแย่ นี่ถ้ารู้ว่าเธอทำงานแบบนี้อีก มีหวังเข้าใจผิดกันไปใหญ่ 

ญาณิดารีบหันหลังแล้วทำตัวให้ลีบเล็กที่สุด ดึงผมมาปิดข้างใบหน้าเอาไว้ เธอค่อย ๆ ย่องผ่านด้านหลังโซฟา อีกนิดเดียวจะถึงประตูห้องแล้ว แกจะรอดแล้วยัยเอย….. 

“หยุด!!…..ฉันจะให้ผู้หญิงคนนั้นมานั่งข้าง ๆ ฉัน” เสียงทุ้มดังขึ้น ทำให้ญาณิดาชะงักนิดหน่อย แต่คิดว่าเขาคงไม่ได้หมายถึงเธอน่า…ไม่ใช่หรอก….. 

“ฉันหมายถึงเธอ คนที่กำลังจะเดินออกไปนั่นน่ะ” 

แย่แล้ว!!!……. 

ญาณิดายืนนิ่งตัวแข็งอยู่หลายนาที ก่อนจะไม่มีทางเลือกจึงค่อย ๆ หันหน้ากลับมาช้า ๆ ทว่าเส้นผมก็ปิดหน้าเธอเอาไว้เกือบครึ่งหนึ่ง 

“เฮียกระทิงอยากได้เด็กมานั่งเพิ่มเหรอคะ งั้นไข่มุกเรียกเด็กมาให้ใหม่ดีไหมคะ พอดีน้องเค้าพึ่งมาทำงานวันนี้วันแรกค่ะ อีกอย่างน้องเขามีหน้าที่แค่ชงเหล้า ไม่ได้มีหน้าที่นั่งกับแขกค่ะกลัวจะรับรองได้ไม่ดี” ไข่มุกรีบหันไปขยิบตาส่งซิกให้ญาณิดารีบถอยออกไป เพราะเธอคุยกับพี่ไข่มุกแล้วว่า เธอขอมีหน้าที่แค่ยืนชงเหล้าเท่านั้น 

“ไม่ต้องเรียกใครทั้งนั้น ฉันจะให้ผู้หญิงคนนี้ มานั่งกับฉัน คนอื่นไม่เอา…” นิ้วยาว ๆ ชี้ไปที่ญาณิดา แล้วกระดกนิ้วเข้าหาตัวเอง 

ท่าทางประหลาด ๆ ของกระทิง ทำให้สามเพื่อนรักถึงกับหันมองหน้ากัน สองคนยักคิ้ว อีกคนไหวไหล่ให้พฤติกรรมของเพื่อนรัก 

ปกติไอ้กระทิงมันไม่เรื่องมากกับเด็กที่มานั่งข้าง ๆ อยู่แล้ว แต่วันนี้ไม่รู้แม่งไปแดกอะไรมา ถึงทำท่าทางดุดันขนาดนี้ 

ญาณิดาสูดหายใจเข้าลึก ๆ ในเมื่อไม่มีทางเลือกเธอจึงเอาผมปิดหน้า เหมือนจะเห็นแค่ดวงตา แล้วมานั่งข้าง ๆ อธิกร 

“รินเหล้าซิ…” เขาหัวเราะเบา ๆ ในคอ ไม่คิดว่าจะมาเจอเลขาตัวเองที่นี่ นี่คงทำงานเสริมแบบนี้สินะ ตอนเขาตราหน้าว่าหน้าเงินทำเป็นโกรธ แล้วที่มาทำแบบนี้ ไม่เรียกหน้าเงินแล้วเรียกอะไร “ไม่รินเหรอเหล้า?” ชายหนุ่มถามซ้ำเสียงเข้ม 

ญาณิดาไม่ตอบ แต่ก็ทำตามที่อีกฝ่ายสั่ง เธอหันไปหยิบน้ำแข็งใส่แก้วแล้วรินเหล้าพร้อมโชดา ก่อนจะส่งให้คนคิ้วหนาข้างกาย 

“ไม่คิดจะพูดอะไรกับฉันสักคำเลยเหรอ ปกติเธอไม่ใช่คนเงียบแบบนี้นิ จริงมั้ยเอย?” 

ญาณิดาสะดุ้งเล็กน้อย ไม่คิดว่าเขาจะจำเธอได้ 

“เฮียกระทิง!!….ถ้ารู้ว่าเป็นเอย แล้วจะเรียกมานั่งด้วยทำไม” 

“ก็แค่อยากเรียกเธอมาบอกว่า ฉันจำเธอได้น่ะซิ” 

หญิงสาวหน้าแดงร้อนผ่าว ไม่รู้ว่าตอนนี้รู้สึกอาย รู้สึกโมโห หรือต้องรู้สึกยังไงกันแน่ 

“โอเคค่ะเอยรับรู้แล้วว่าเฮียจำได้ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ขอตัวค่ะจะไปดูแลแขกห้องอื่นต่อ….” ร่างบางกำลังจะลุกขึ้น แต่ถูกมือใหญ่ฉุดแขนเธอให้นั่งลงที่เดิม แล้วกระซิบบางอย่างที่ข้างหูเธอ 

“เท่าไหร่?” 

“อะไร….เท่าไหร่?” 

“ก็เธอไง….ขายเท่าไหร่?” 

“เฮียกระทิง!!….” ญาณิดาเชิดหน้ามองอีกฝ่ายตาเขียวปั้ด นี่เขาคิดว่าเธอกำลังทำงานอะไร “เอยมาเชียร์เบียร์ ไม่ได้มาขายตัว” น้ำเสียงของเธอสั่นเครือเล็กน้อย ถึงแม้จะพยายามข่มอารมณ์เอาไว้แล้วก็ตาม 

อธิกรกระตุกยิ้ม พลางไหวไหล่อย่างไม่หยี่ระ….. 

“โอเคไม่ขายก็ไม่ขาย แต่ถ้านึกอยากขายอย่าลืมนึกถึงฉันเป็นคนแรกล่ะ ยังไงเราก็คนกันเอง …เดี๋ยวฉันช่วยสงเคราะห์อุดหนุนให้เธอหายคันเอง” 

................................................................. 

นิยายเช็ต จักรวาลบ้านทุ่งกระเจียวทอง (เช็ต คนใจร้าย) 

1. หมดรัก…คนใจร้าย (เพลิง+ปิ่น) 

2.ปราบพยศ…คนใจร้าย (กระทิง+ เอย) 

3.หมอเธียร 

4.เข้ม 

5.สารวัตรกฤษ (จากเชตสามเสือแห่งกองปราบ) 

................................................................. 

สุดท้ายนี้ขอฝากกดถูกใจ เพิ่มลงคลังไว้นะคะ ที่สำคัญฝากกดติดตามนามปากกาจะได้รับแจ้งเตือนเวลาอัพเดตนิยาย และมีนิยายเรื่องใหม่ ๆ ค่ะ  

คอมเมนท์น่ารักๆ จากนักอ่าน คือกำลังใจของนักเขียนนะคะ 

อย่าลืมกดติดตามเพจดั่งดวงนะคะ จะได้ไม่พลาดกิจกรรมสำหรับคนกดซื้อ E-book ครับบบ 

E-book มาเร็ว ๆ นี้นะคะ…..