*สปอยเนื้อหาพอกรุบกริบ
“พี่แพรวสวยมากเลยนะครับ... สวยกว่าสาว ๆ ที่มหาลัยผมซะอีก”
คำชมซื่อ ๆ แต่กลับจริงใจและไร้ซึ่งพิษภัยนั้นทำให้แพรวพราวยิ้มพรายแล้วขยับตัวจากเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามลงไปนั่งที่โซฟาตัวยาวตัวเดียวกับเขาพลางเบียดสะโพกกลมกลึงเข้าหาชายหนุ่มจนต้นขาของทั้งคู่แนบชิดกันในเวลาต่อมาทันที
“ปากหวานจริงนะเรา...” หญิงสาวเอ่ย
“ผมพูดตามความจริงครับ พี่แพรวต่างหาก ที่ปากน่าจะหวานน่าดู” คีย์เอ่ยคำพูดสองแง่สองง่ามออกมาพลางมองไปยังปากอิ่มของหญิงสาวเจ้าของบ้านอย่างสื่อความนัย
แพรวพราวยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างยั่วยวนแล้วถามกลับในทันที “อยากลองชิมไหมล่ะว่าหวานหรือเปล่า”
สิ้นเสียงหวานนั้นคีย์ก็หันขวับไปมองหน้าอีกฝ่ายพร้อมลมหายใจที่หอบกระชั้นและแววตาที่สั่นระริกไปด้วยแรงปรารถนาที่ไม่อาจกักเก็บทันที
“ได้เหรอครับ...” เขาถามออกมาเบา ๆ
“ถ้าคีย์อยาก... พี่ก็ไม่ว่า”
สวัสดีค่ะคุณนักอ่านที่น่ารักทุกท่าน
ยินดีต้อนรับเข้าสู่นิยายของ NC Girl นะคะ
นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องราวของแพรวพราว แม่หม้ายสาววัยสี่สิบที่ยังคงสาวสะพรั่งและเต็มไปด้วยเสน่ห์พร้อมล่อลวงใจเหล่าชายหนุ่มทั้งหลาย ที่ได้ย้ายเข้ามาอยู่ในหมู่บ้านแห่งหนึ่งและได้พบเจอกับเพื่อนบ้านหนุ่มที่รั้วติดกันกับเธอทั้งสองฝั่งอย่างคีย์และเขตค่ะ
เรื่องราวของหญิงสาวใจเปลี่ยวที่ต้องมาอยู่ท่าม กลางวงล้อมของชายหนุ่มทั้งสองคนที่ต่างกันสุดขั้วจะเป็นอย่างไรต่อไป มาร่วมติดตามไปด้วยกันนะคะ
(นิยายเรื่องนี้เป็นแบบ 4P นะคะ)
ด้วยรัก
NC Girl

