"หนูเปรม... หมอภีมเขาเป็นคนสุภาพ จิตใจดี แถมนิ่งๆ เรียบร้อยแบบนี้ แม่ว่าเขาไม่มีพิษมีภัยกับหนูหรอกจ้ะ"
นั่นคือประโยคที่ทำให้ เปรมปริมมา กราฟิกดีไซน์สาวโสดผู้ใช้ชีวิตอยู่บนกองมาม่า ยอมรับข้อเสนอมานั่งประจันหน้ากับ หมอภีม ศัลยแพทย์หัวใจสุดฮอตที่ผู้หญิงทั้งโรงพยาบาลต่างยกให้เป็น "สามีทิพย์"
แต่สำหรับเปรมปริมมาที่แอบสังเกตเขามา 15 นาที... เธอได้ข้อสรุปที่ต่างออกไป
หมอภีมตรงหน้าเธอ ผิวขาวจัดจนเกือบซีด นิ้วมือเรียวยาวสวยกว่าผู้หญิง สะอาดสะอ้านทุกระเบียดนิ้ว และที่สำคัญ... เขาขยับแว่นสายตาด้วยท่าทางที่ 'อ่อนช้อย' และส่งยิ้มละมุนละไมที่ดู 'ละมุน' เกินกว่าที่ผู้ชายแท้ๆ ทั่วไปจะเป็น
"เรียบร้อย นิ่งสงบ สุภาพเกินเหตุ... ชัดเลย! พี่หมอภีมเป็นเพื่อนสาวแน่ๆ!" เปรมปริมมาสรุปในใจด้วยความมั่นใจ 100%
"คุณเปรมปริมมาครับ... ที่ผมเชิญคุณมาวันนี้ เพราะผมมีเรื่องอยากให้ช่วย" เสียงทุ้มหวานนุ่มหูเอ่ยขึ้น "คุณแม่ของผมท่านกำลังบังคับให้ผมแต่งงานกับลูกสาวเพื่อนสนิท ซึ่ง... ผมไม่ได้ชอบเธอ"
"เปรมเข้าใจค่ะหมอ! ยุคนี้แล้วยังจะคลุมถุงชนอีก" มินตราพยักหน้าหงึกหึกอย่างเห็นใจ "หมออยากให้เปรมช่วยเป็นไม้กันหมา... เอ๊ย เป็นแฟนหลอกๆ ใช่ไหมคะ?"
หมอภีมชะงักไปครู่หนึ่ง นัยน์ตาภายใต้กรอบแว่นวาววับขึ้นเพียงเสี้ยววินาทีก่อนจะจางหายไป "มากกว่านั้นครับ... ผมอยากให้เรา 'จดทะเบียนสมรส' กันหลอกๆ สักหนึ่งปี เพื่อให้แม่ผมเลิกล้มความตั้งใจ ผมจะจ่ายค่าตอบแทนให้คุณเดือนละหนึ่งแสนบาท พร้อมที่พักในคอนโดใกล้ที่ทำงานคุณ"
เปรมปริมมาตาโต เดือนละแสน! แถมไม่ต้องกลัวเรื่องชู้สาว เพราะเธอมั่นใจว่าหมอภีม 'ใจสาว' แน่นอน
"หมอคะ... เปรมยินดีช่วยค่ะ! เปรมเข้าใจดีว่าการต้องซ่อนตัวตนมันลำบากแค่ไหน มินสัญญาว่าจะเก็บความลับเรื่องที่หมอเป็น... เอ่อ... เป็นคน 'พิเศษ' ให้เงียบที่สุดเลยค่ะ!" เปรมปริมมาเอื้อมมือไปตบหลังมือหมอเบาๆ อย่างให้กำลังใจ
หมอภีมมองมือบางที่สัมผัสหลังมือเขา มุมปากหยักลึกยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ดูสุภาพที่สุดเท่าที่โลกนี้เคยมีมา
"ขอบคุณมากครับคุณเปรม... คุณใจดีกว่าที่ผมวินิจฉัยไว้เยอะเลย"