เมื่อนางร้ายกลายเป็นฮูหยินของสุดยอดตัวร้าย

“แม่นางหลิน...โปรดแต่งงานกับข้าได้หรือไม่”

‘หลินเยวี่ย’ อดีตนางร้ายในนิยายผู้ถูกเนรเทศมายังหมู่บ้านนอกด่านแสนทุรกันดารมองเจ้าของคำถามด้วยความรู้สึกซับซ้อน หลังส่งเสริมชายคนรักจนเขาได้ครองบัลลังก์สำเร็จ นางถูกเฉดหัวทิ้งและใส่ร้ายป้ายสีจนสูญเสียทุกอย่าง

ในช่วงกลางฤดูร้อน อากาศแห้งแล้งและร้อนอบอ้าว ขณะกำลังปลูกต้นสมุนไพรข้างกระท่อมหลังน้อย นางได้พบกับงูขาวปลอดที่สวยงามราวกับภาพวาดโดยจิตรกรชั้นเอก มันได้รับบาดเจ็บ มีแผลฉีกขาดและหนังหลุดลอกหลายแห่ง

ด้วยความสงสาร นางจึงช่วยเหลือจนมันหายดีและปล่อยคืนสู่ป่า

ไม่คิดเลยว่าหนึ่งสัปดาห์ต่อมา งูตัวนั้นจะย้อนกลับมาและสู่ขอนางไปเป็นภรรยา!

ทั้งเขายังเป็นถึง ‘เซวียอวี่หลัว’ จอมมารผู้โหดเหี้ยมที่ทั่วทั้งใต้หล้าหวั่นเกรง

ผู้ใดจะเชื่อว่าเขาจะคลั่งรักนางได้มากถึงเพียงนี้...

จอมมารเซวียอวี่หลัว: มีเปิ่นจั้วอยู่ ต่อให้อดีตคนรักของเจ้าเป็นฮ่องเต้ เปิ่นจั้วก็บั่นหัวมันได้!

หลินเยวี่ย: …เขาเป็นฮ่องเต้จริง ๆ เจ้าค่ะ

จอมมารเซวียอวี่หลัว: ...เปิ่นจั้วทำได้!