ผมกลับมาเพื่อทวงลูกชายของผมคืนเท่านั้น

ปี้นนนนนน!!!! เอี๊ยดดดดดด!!! โครม!!

เสียงแตรดังสนั่นลั่นไปทั่วบริเวณพร้อมกับแสงสว่างจ้าที่สาดเข้ามากระทบจนแสบม่านตา ยังไม่ทันที่พิชญ์จะตั้งสติได้ ร่างกายของเขาก็ชาวาบไปทั้งตัว

เลือดสีข้นจะไหลออกมาเป็นวงกว้างทันทีที่ร่างนั้นตกลงมากระแทกกับพื้นถนนอย่างแรง กลิ่นสนิมเริ่มคละคลุ้งขึ้น เสียงกรี๊ดร้องของคนที่เห็นเหตุการณ์เริ่มดังอื้ออึง พร้อมกับใครหลายคนที่วิ่งเข้ามารุมล้อมอยู่รอบร่างของพิชญ์

แววตาไร้แววมองไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมาย ความเจ็บปวดเริ่มตีตื้นขึ้นมาเมื่ออาการชาค่อย ๆ หายไป น้ำตาสีใสค่อย ๆ ไหลรินออกมาจากหางตา ก่อนทุกอย่างจะเริ่มมืดลงเรื่อย ๆ พร้อมกับภาพในความคิดที่ดังขึ้น

‘มะม๊า’ เสียงที่สดใสพร้อมกับรอยยิ้มที่ไร้เดียงสาของธิชา เป็นสิ่งที่พิชญ์เสียใจที่สุด

แม่ขอโทษ.... 

แม่คงกลับไปอ่านนิทานให้หนูฟังตามคำสัญญาไม่ได้อีกแล้ว