หัวใจวาเรนเซีย (ลิขิตรักดอกวาเรนเซีย)

หากวันหนึ่ง นิยายที่เคยเป็นเพียงเรื่องเล่าบนหน้ากระดาษ 

ไม่ได้หยุดอยู่แค่การอ่านอีกต่อไป 

เมื่อเรื่องราวที่ฉันเคย “รับรู้” 

กลับกลายเป็นสิ่งที่ฉันต้อง “เผชิญ” ในชีวิตจริง 

จากความรู้สึกที่เคยสัมผัสผ่านตัวหนังสือ 

วันนี้…ฉันกลับกลายเป็นจุดศูนย์กลางของมัน 

‘นี่มันเป็นเพราะมนต์กฤษณกาลี หรือเพราะเวทมนตร์อะไรสักอย่างกันวะ’ 

ถึงจะเริ่มรู้ตัวแล้วว่าฉันทะลุมิติเข้ามาเป็นตัวละครหนึ่งในนิยาย แต่มันก็มหัศจรรย์เกินไปไหมล่ะ หลับอยู่ดี ๆ ตื่นมาอีกทีกลายเป็นท่านหญิงตระกูลดยุกซะงั้น 

มันทำให้ฉันนึกถึงละครหลังข่าวสุดฮิตที่ตัวเองเคยติดงอมแงม 

‘เกศสุรางค์ข้ามมิติไปเป็นการะเกด ส่วนฉันดันทะลุมิติข้ามมาชาติไหนวะเนี่ย!’ 

‘จะบ้าตาย วัฒนธรรมก็ไม่รู้ ชนชั้นก็ไล่เรียงไม่เป็น จะอยู่หรือตายตอนนี้ก็ไม่ต่าง’ 

‘แล้วร่างที่อยู่โลกปัจจุบันล่ะ’ 

‘อย่าบอกนะว่าเราตายแล้ว… เฮ้ย ไม่หรอกมั้ง’ 

‘แล้วถ้าเกิดตายจริง ๆ จะมีใครมาเจอฉันก่อนขึ้นอืดไหม’ 

‘โอ๊ย ยิ่งคิดยิ่งปวดหัว ก็ใช่อยู่ที่ว่าเบื่อชีวิตเดิม แต่บอกกันหน่อยไม่ได้เหรอ ให้เตรียมตัวก่อน’ 

‘ถึงนิยายเรื่องนี้จะเพิ่งอ่านจบ แต่อ่านรอบเดียวใครจะจำได้หมดวะ’ 

ฉันคุยกับตัวเองอยู่ในหัว ก่อนจะบอกกับตัวเองว่าสิ่งเดียวที่ทำได้ตอนนี้ คือ ตั้งสติและยอมรับ ถึงแม้มันจะยากชิบหายก็ตาม 

‘ตั้งสติ ลินลดา’ 

ฉันควรเป็น วาเลนเซีย ในแบบต้นฉบับ 

หรือควรเป็น วาเลนเซีย ในแบบของฉันเอง