อุ้มรัก (หนี) นายน้ำแข็ง

One Night Stand กับ เพื่อนสนิท ก็ว่าวุ่นวายแล้ว

ยาคุมฉุกเฉินที่เขายื่นให้ กับคำพูดที่บอกว่า ไม่อยากพลาด ยิ่งตอกย้ำว่าเขาไม่อยากผูกพัน

แต่สุดท้าย...

ฉันดันไปพลาดตรงไหนก็ไม่รู้เหมือนกัน

ถึงได้มี ผลผลิตจากความผิดพลาด ที่หน้าเหมือนกันกับเขาเปี๊ยบ มายืนเรียกฉันว่า มามี๊

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

“นี่ใช่ไหม... เหตุผลที่เธอหายไป”

ฉันได้แต่ยืนนิ่ง น้ำตามันรื้นจนมองภาพข้างหน้าแทบไม่ชัด

“เธอจงใจซ่อนเขาไว้...”

“ฉันไม่ได้ซ่อน... ฉันแค่ไปใช้ชีวิตของฉัน ในแบบที่มันควรจะเป็น” ฉันพยายามคุมเสียงไม่ให้สั่น แต่มันช่างยากเหลือเกิน

“แบบไหนล่ะพอใจ แบบที่เธอว่ามันควรจะเป็น... แบบที่ไม่มีฉันงั้นเหรอ!”

“ไคโร! นายเองก็ไม่ได้ต้องการเขาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว จะมาเสียใจหรือทำเหมือนรู้สึกผิดตอนนี้เพื่ออะไร!” ฉันตวาดกลับอย่างเหลืออด ความขมขื่นที่เก็บกดไว้ตลอดสองปีทะลักทลายออกมา “ในเมื่อวันนั้นนายเป็นคนบอกเองว่าไม่อยากพลาด ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าฉันพลาดตรงไหนไป...”

“ใครบอกว่าฉันไม่ต้องการ! ใครบอกเธอ!” เขาคำรามลั่น ก้าวเข้ามาประชิดตัวจนฉันสัมผัสได้ถึงไอความร้อนจากร่างกายที่สั่นเทาด้วยความโกรธ

“ก็นายไง! แล้วที่สำคัญตอนนั้นนายกับเอลินก็ดูรักกันดี จะให้ฉันเอาลูกเข้าไปแทรกกลางได้ยังไง ฉัน... ฉันแค่คิดว่ามันคงดีที่สุดสำหรับทุกคน”

“ดีที่สุดสำหรับใคร? สำหรับเธอคนเดียวต่างหาก!” ไคโรจ้องหน้าฉันด้วยสายตาที่เจ็บปวด “เธอตัดสินใจเองคนเดียว เลือกที่จะตัดฉันออกไปจากชีวิตลูก ได้... พอใจ ในเมื่อเธอเก่งนัก ต่อจากนี้ไปเรามาดูกันว่าเธอจะเก่งพอที่จะปกป้องลูกจากคนอย่างฉันได้ไหม”

“นายจะทำอะไร...”

“ฉันจะเอาสิ่งที่ควรจะเป็นของฉันคืนมา ทั้งลูก... และความรับผิดชอบที่เขาควรจะได้รับ!” เขากระซิบเสียงเย็นเยียบที่ขอบตาแดงระเรื่อของฉัน “เตรียมใจไว้เลยพอใจ เพราะต่อจากนี้ไป เธอจะไม่มีวันหนีฉันพ้นอีกแล้ว”