ของหวงปภังกร ภาคต่อ (นางร้ายแสนหวง)

"ทำไมแต่งตัวแบบนี้... ไม่กลัวใครเห็นบ้างหรือไง" ถามเสียงเข้มหลังกลับมานั่งที่เก่า ทว่าในหัวกลับไม่ได้ซึบซับงานที่อ่านมันเลยแม้แต่น้อย ในสมองเขาตอนนี้มีแต่ภาพเธอในชุดนอนเนื้อบางเบาสีดำสายเดี่ยวที่สวมมา 

"ทุกคนนอนกันหมดแล้ว จะมีใครเห็นได้ล่ะคะ" คนสวยสนเสียที่ไหน เดินมาหยุดยืนตรงหน้า 

"คุณพ่อคุณแม่ก็ขึ้นมาพร้อมเรา แน่ใจหรือว่าท่านจะไม่เห็นเข้าน่ะ... แล้วดูแต่งตัว เสื้อคลุมไม่มีหรือไง ทำไมไม่สวมมา" 

"ร้อนจะตาย จะใส่ทำไมคะ" 

"แต่มัน... โป๊ ไม่รู้เหรอ" 

คนสวยก้มมองชุดนอนความยาวเหนือเข่าเล็กน้อยอย่างไม่ใส่ใจมากนัก "โป๊ตรงไหนคะ ออกจะมิดชิดขนาดนี้ สมัยอยู่เมืองนอกกะเพราก็ใส่แบบนี้ เพื่อนก็ไม่เห็นจะว่าโป๊ตอนมาหา" 

ประโยคนั้นบังคับเครื่องหน้าคมให้เงยขึ้นทันที กรามสองข้างขบกันเบาๆ "อะไรนะ!... ใส่ชุดแบบนี้ตอนเพื่อนมาหาเนี่ยนะ" 

หญิงสาวยกมือกอดอก มองคนรักนิ่งนาน "ค่ะ แบบนี้ถือว่าธรรมดามาก เพราะตอนอยู่ต่างประเทศบางวันกระเพราก็ใส่แค่ชั้นในนอนเท่านั้น" 

ชายหนุ่มสูดหายใจเข้าลึก พยายามควบคุมอารมณ์เดือดอย่างถึงที่สุด 

"เพื่อนผู้หญิงหรือผู้ชาย!"