ปัง! ปัง! ปัง!
“กรี๊ด ไม่นะ หยุดนะ ได้โปรดหยุดเดี๋ยวนี้ ฉันขอร้อง”
เสียงกัมปนาทที่แผดก้องทำเอาขวัญหนีดีฝ่อ ร่างบางในชุดนักศึกษาตัวสั่นสะท้านพลางร้องไห้โฮจนแทบสิ้นสติ หญิงสาววัยเพียงยี่สิบเอ็ดปีคลานเข่าเข้าไปกอดขาชายหนุ่มตรงหน้าไว้สุดแรง หวังเพียงจะเหนี่ยวรั้งความตายที่กำลังคืบคลานเข้าหาบิดา... ผู้ที่ถูกต้อนจนมุมเพราะหนี้พนันมหาศาลจากคาสิโนของมัจจุราชรูปงามคนนี้
“แกกล้ามาก ที่กล้ามาหลอกคนอย่างฉัน”
“ได้โปรด คุณคะ อย่าทำอะไรพ่อของน้ำค้างเลยนะคะ น้ำค้างไหว้ล่ะ ขอร้อง ฮือ!” หญิงสาวผู้เป็นลูกของชายแก่กำลังคุกเข่าพนมมืออ้อนวอน ‘คาลอส’ ชายหนุ่มรูปงามที่มีนัยน์ตาสีฟ้า สูงราวหนึ่งร้อยเก้าสิบเซนติเมตร ผมสีดำขลับ ปากเป็นรูปกระจับสีคล้ำจากการสูบบุหรี่ ยืนใส่ชุดสูทสีดำ หล่อเหลาปานเทพบุตร แต่การกระทำตอนนี้ของเขานั้นราวกับซาตานก็ไม่ปาน
เขากำลังจะปลิดชีวิตพ่อของเธอ ‘วิศัลย์’ บิดาของน้ำค้าง
“คุณคาลอส ได้โปรดไว้ชีวิตลูกสาวของผมด้วย อย่าทำร้ายเธอเลยนะครับ น้ำค้างไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องที่ผมก่อขึ้น”
‘น้ำค้าง’ หญิงสาวหน้าตาเอเชีย ตัวเล็ก ผิวขาวเหลือง ผมยาวลอนสยายถึงกลางหลัง มีใบหน้ารูปไข่ ดวงตากลมโตสีดำ และจมูกโด่งเข้ารับกับรูปหน้า และปากเล็กสวยสีชมพูธรรมชาติ บ่งบอกถึงการดูแลรักษาผิวพรรณมาเป็นอย่างดี
“หึ ไว้ชีวิตของลูกสาวแกอย่างนั้นหรือ??” คาลอสพูดจบก็ใช้มืออีกข้างที่ไม่ได้ถือปืนบีบคางมนของหญิงสาวเงยหน้าขึ้นมา และใช้สายตามองหญิงสาวลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ ทำให้เธอนั้นรับรู้ได้ถึงความน่ากลัวของเขา
“ฮึก ปล่อยฉันนะ ฉันเจ็บ”
“จะว่าไป ลูกสาวของแกก็สวยไม่เบา”
“...”
“งั้นวันนี้ฉันจะไว้ชีวิตแก”
“...”
“แต่…”
“...”
“ฉันจะเอาลูกสาวของแกไปขัดดอก จนกว่าแกจะหาเงินห้าร้อยล้านมาใช้หนี้ฉันได้”
“กรี๊ดดดด ปล่อยนะ!!!”
