“นังชั่ว! เจ้ามันนังชั่วแพศยา”
เพราะวาจาประโยคนี้ ด้ามไม้ในมือเถียนหรูฟางฟาดเข้าศีรษะอี้เหวินไถเต็มแรง กลางลานบ้านไร้ผู้คนรอบด้านเงียบสงัด เถียนหรูฟางลากอี้เหวินไถที่สลบไสลไม่ได้สติออกไปกลางป่า ลงมือขุดหลุมใหญ่พอโยนศพคนลงไป สองมืออดีตท่านหญิงผู้สูงศักดิ์ทั้งเจ็บทั้งชา วันนี้นางไม่ยอมทนสามีขี้เมาสารเลวผู้นี้อีกแล้ว!
“อี้เหวินไถ เจ้ากับข้าจบกันชาตินี้เสียเถอะ”
“..อา...เจ็บ......”
ได้ยินเสียงสามีสารเลวร้องครางออกมา เถียนหรูฟางสะดุ้งโหยงกระโดดหนีไปสามจั้ง อี้เหวินไถรู้สึกตัวแล้ว! ไม่ได้การนางต้องเร่งมือหน่อย หากเขาได้สติไม่แน่คนที่นอนในหลุมศพอาจเป็นนาง
ท่านหญิงหรูฟางรีบร้อนเดินกลับมายังหลุมใหญ่ พลันข้อเท้าบอบบางสะดุดเข้ากับท่อนไม้แห้ง เพิ่งขุดหลุมศพไปได้ครึ่งเดียวอี้เหวินไถได้สติแล้ว หรือนางควรฟาดซ้ำอีกสองสามทีให้เขาตายไปซะ
คิดได้เช่นนี้เงาร่างบอบบางอรชรจับกระชับท่อนไม้ใกล้ตัว ยามเดินกลับมายังหลุมศพที่เตรียมไว้ในใจเถียนหรูฟางสงบลงไม่น้อย หมู่เมฆบนฟ้าเปิดทางให้แสงจันทร์น้อยนิดส่องสว่างลงมา รอยเลือดแดงฉานบนเรือนผมยุ่งเหยิงของอี้เหวินไถสะท้อนแสงจันทร์ชัดเจน ชั่วขณะนั้นท่อนไม้ในมือเถียนหรูฟางเงื้อขึ้นสูงกลับตัดใจฟาดลงไปไม่ลง
เขาเป็นถึงซื่อจื่อจวนโหวอันมั่งคั่ง ความบ้าอำนาจหากมีผู้ใดกล้าพูดว่าตนเองเป็นที่หนึ่ง คนผู้นั้นหนีไม่พ้นอี้เหวินไถผู้นี้ ตอนนี้เป็นอย่างไรเล่า บิดาโดนประหาร มารดาสิ้นใจตายระหว่างเนรเทศ ส่วนเขานอกจากดื่มเหล้าเสียใจคร่ำครวญหาหรงเจินอวี้แล้วทำอะไรเป็นบ้าง เถียนหรูฟางหัวเราะออกมา ท่อนไม้ในมือกระเด็นหายไปทางใดก็สุดรู้ นางเป็นสตรีใจแคบเห็นแก่ตัวเป็นที่สุด ชะตาชีวิตต่ำตมเช่นนี้จะให้นางเผชิญคนเดียวฝันไปเถอะ!
“อี้เหวินไถหากเจ้าชิงตายไปก่อน เจ้าก็สบายไปคนเดียวน่ะสิ ข้าเถียนหรูฟางไม่ยอมให้เจ้าได้สุขสบายสมใจหรอก”
✨✨✨✨✨✨✨✨
อย่าลืมตามไปกดเพิ่มเข้าชั้น จะได้ไม่พลาดตอนอัพเดตนะคะ
ภาค 1 พระเอกนางเอกเรื่องนี้เป็นตัวร้ายค่ะ
มาภาคสองพระเอกเปลี่ยนไป เป็นดวงวิญญาณจากที่อื่นมาเข้าร่าง
ชาติก่อนโดนทรยศหักหลัง ทั้งชีวิตทำสงครามไม่เคยมีเมีย
มาชาตินี้ถึงเวลาตามรักตามง้อคนงามค่ะ
ส่วนที่มาที่ไปและจุดจบตัวร้ายทั้งคู่ในภาคหนึ่งเราจะลงใหเพร้อมกันไปเลยค่ะ
😊😊😊
