พระเอกธงดำ ผีเข้าผีออก ส่วนนางเอกมีดาวนำโชค ตกน้ำไม่ไหล ตกไฟไม่ไหม้ สู้มือพระเอกสุดๆ ใครไม่ชอบแนวนี้ กรุณาเลื่อนผ่านนะคะ
***********
" ขอโจ๊กที่หนึ่ง "
น้ำเสียงนั้นทำร่างบางหยุดชะงัก เสียววูบตรงแผ่นหลังไล่มาถึงต้นคอ ใบหน้าหวานค่อยๆ หันกลับไปมอง ภาวนาให้ไม่ใช่เสียงของผู้นั้น
ทว่า....
เสวี่ยอี้แสยะยิ้มน่ากลัว พลางกล่าวเสียงเย็น " ไม่เจอกันนานเลยนะ "
ซ่งเยี่ยนหลีตั้งท่าจะหนีไป แต่คนร่างสูงกลับเข้ามาประชิด มือแกร่งจับเอวบางยกขึ้นนั่งบนโต๊ะ ก่อนโถมทับร่างกักขังไม่ให้นางหนีไปไหน
" ปล่อยนะ!" หญิงสาวหวีดร้อง ใช้สองมือดันแผ่นไหล่แกร่งให้ออกห่าง
" ข้าตามหาเจ้าเสียนาน ไม่นึกว่าจะอยู่ใกล้ปลายจมูกข้าเช่นนี้ "
ใบหน้าคร้ามคมกล่าวด้วยรอยยิ้ม พลางไล่สายตาพิศมองใบหน้างดงามของนาง ดูท่านางคงมีความสุขมากทีเดียว ใบหน้าดูอิ่มเอิบและมีแววตาที่สุกใส ต่างจากเขาที่กินไม่ได้นอนไม่หลับ หลังรู้ว่านางจากมา
" ทิ้งสามีแล้วมาอยู่ที่นี่คนเดียวได้อย่างไร "
" หม่อมฉันไม่มีสามีเพคะ " ซ่งเยี่ยนหลีมองใบหน้าหม่นหมองของชายหนุ่ม เขาดูซูบผอมกว่าตอนที่เจอกันมาก ดวงตาดำคล้ำจนเห็นได้ชัด กระนั้นก็ยังดูสง่างามในสายตานางไม่เปลี่ยน
" ข้านี่ไงสามีเจ้า "
เขาคิดถึงนางจนอยากสวมกอด อยากจูบริมฝีปากสวยๆ นั่นใจจะขาด แต่กลับต้องอดใจเอาไว้ ด้วยไม่อยากทำให้นางตื่นกลัวมากไปกว่านี้
" ไม่ใช่! ท่านอ๋องทรงปลดหม่อมฉันแล้ว " น้ำเสียงหวานปฏิเสธดังลั่น
" เจ้าคงไม่รู้สินะว่าข้ากำลังจะแต่งตั้งเจ้าเป็นชายารอง " ตั้งแต่นางจากไป เขาก็คิดหาวิธีที่จะเหนี่ยวรั้งนางไว้ หนึ่งในนั้นคือการให้สถานะแก่นาง เพียงเท่านี้นางก็จะอยู่กับเขาตลอดไป
นั่นคือสิ่งที่เขาคิด...
ทว่า...ซ่งเยี่ยนหลีกลับไม่คิดเช่นนั้น
หญิงสาวสั่นหน้า " จะเป็นชายารองหรือชายาเอกหม่อมฉันก็ไม่ต้องการทั้งนั้นเพคะ
**********
ติดตามต่อในอีบุ๊คนะคะ