ฝากใจไว้กับเสือ

โรงแรมวิรงรองไม่ได้เป็นเพียงแค่สถานที่ หากแต่มันคือตัวแทนความรัก ความผูกพันของครอบครัว 

เพื่อรักษามันไว้ วสุวี จึงยอมเสี่ยงเดินเข้าถ้ำเสือ จับเสือร้ายอย่าง อชิระ ให้อยู่หมัด อาศัยคมเขี้ยวของเขากอบกู้วิกฤติ 

สนธิสัญญาว่าด้วยการเลี้ยงเสือจึงเริ่มต้นขึ้น แต่เสือร้ายอย่าง อชิระ มิได้ปรารถนาอาหาร 

เขากลืนกินเธอด้วยความลุ่มหลง เร่าร้อน ไม่รู้จักอิ่ม ไม่รู้จักพอ 

การกระโดดขึ้นหลังเสือที่ร้อนแรงและอันตราย ยังไม่เลวร้ายเท่ากับการยกหัวใจให้ผู้ชายใจแข็งเช่นเขา 

ความสัมพันธ์ที่เต็มไปด้วยข้อแลกเปลี่ยน ผลประโยชน์ ทำให้วสุวีต้องเลือกที่จะใช้ใจเดิมพันอีกครั้ง 

❣️❣️❣️❣️❣️❣️❣️❣️❣️ 

“ฉันอยากขอร้องให้คุณช่วย คุณไม่จำเป็นต้องเหนื่อยดูแลก็ได้ ฉันจะจัดการทำให้ทุกอย่างในฐานะ...” 

“ฐานะอะไร” 

“เมียของคุณไงคะ” 

“วสุวี” 

อชิระลากเสียงเรียกชื่อเธอซะเต็มยศ 

“เมื่อคืนเราไม่ได้สนุกกันเฉยๆ หรอกเหรอ ถ้าแค่นี้คุณเหมาว่าเป็นเมีย 

แล้วเคยคิดบ้างไหม ก่อนผมจะเจอกับคุณ ผมผ่านผู้หญิงมาตั้งเท่าไร ขืนยึดตามหลักการนับของคุณ นิ้วผมคงไม่พอที่จะนับ” 

♦️♦️♦️♦️ 

"สัญญามาก่อนว่าจะช่วยฉัน" 

"นั่นก็ขึ้นอยู่กับว่าคุณทำให้ผมพอใจมากแค่ไหน" 

"ฉันคิดไม่ผิดใช่ไหมที่ตัดสินใจเลี้ยงเสือตะกละอย่างคุณ" 

"ขุนเสือให้อิ่ม ผมช่วยคุณ คุณช่วยผม แล้วทุกอย่างจะดีขึ้นเอง" 

+++++++++++++++++++++++++ 

♥️♥️เซย์ ไฮ ในวันแห่งความรักค่ะ♥️♥️ 

ไรต์คัมแบ็กสเตจแล้วนะคะ พาพี่เสือคนแซ่บกลับมาอ่านให้หายคิดถึงกันด้วย 

ใครเคยอ่านแบบรูปเล่มที่ตีพิมพ์กับ สนพ. ก็กลับมาอ่านอีกรอบได้ค่ะ 

ส่วนใครที่ยังไม่เคย ลองกดเข้ามาดูก่อน แล้วค่อยตัดสินใจ 

เรื่องนี้หมดสัญญากับ สนพ. ค่ะ ไรต์เลยเอามารีอัปให้อ่านกันอีกรอบ 

มีเกลาๆ บ้างตอนจัดหน้า แต่ไม่มีผลกับเนื้อหาหลัก 

นอกจากปากแจ๋วแล้ว สบายใจหายห่วงค่ะ พระเอกเราไม่มีนอกกายนอกใจ  

เป็นเสือที่หลงเมียหนักขนาดนั้น จะเอาอะไรไปนอกใจคนเลี้ยงเสือได้ 

ปากก็บอกว่า ไม่ แต่ลับหลังก็สั่งจ่ายให้เมียไม่พักเลย น่ารักที่สุด! 

ฝากกดใจ กดเข้าชั้นด้วยนะคะ 

😘😘😘