เป็นเมียที่ผัวไม่รัก ทั้งยังอุ้มท้องลูกไม่มีพ่อ
“ถ้าเธอยังรักฉันต่อไปก็เตรียมตัวรับความเจ็บปวดเอาไว้ได้เลย เพราะว่าฉันจะไม่มีวันรักผู้หญิงที่หักหลังเพื่อนสนิทได้ลงคอ”
“ดาวไม่เคยหักหลังครีม ถ้าดาวไม่ท้อง ถ้าแม่คุณไม่พาดาวมาอยู่ที่นี่ ป่านนี้เราคงเลิกแล้วต่อกัน อยู่กับความผิดบาปเงียบๆ แต่ตอนนี้ไม่ได้เป็นแบบนั้น ดาวต้องทำอะไรเพื่อลูก ตอนนี้ทุกอย่างในชีวิตของดาวคือลูก”
ถึงจะรู้สึกผิดต่อคณิสราแค่ไหน ทว่าชีวิตต้องเดินหน้าต่อไป เธอต้องไปต่อเพื่อลูกน้อย
“ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงก็เลิกรักฉัน”
“ฉันรู้ค่ะ...คุณรวิชญ์ไม่รักดาวก็ไม่เป็นไร แต่รักลูกสักนิดได้ไหมคะ”
“ฉันจะรักลูกของผู้หญิงที่ฉันไม่ได้รักไปทำไม”
“แต่เด็กบริสุทธิ์ ไม่รู้เรื่องที่ดาวทำเอาไว้ คุณช่วยทำดีกับลูกหน่อยได้ไหมคะ”
โอบดาวพยายามวอนขอเสียงเครือ ทว่ารวิชญ์กลับเบือนหน้าหนีไปมองทางอื่น
“ผู้หญิงอย่างเธอไม่มีสิทธิ์ได้รับความรัก ส่วนเด็กคนนั้นแม่ฉันจะเลี้ยงดูให้ เธอสบายใจได้”
“แต่ว่าดาวหมายถึงความรัก...”
“อย่าเพ้อฝัน ฉันไม่มีวันรักเด็กคนนั้น”
“คุณรวิชญ์...ทำไมใจร้ายกับลูกจังเลยล่ะคะ ถ้าแกรับรู้ได้คงจะเสียใจที่พ่อไม่รัก”
“ฉันไม่จำเป็นต้องรัก ที่รับดูแลเธอทุกวันนี้ก็ดีมากเท่าไรแล้ว อย่าหวังว่าจะใช้ลูกเป็นเครื่องมือไต่เต้ามาเป็นเมียฉัน ไม่มีวันนั้น อย่าคิดสร้างแผนการบ้าๆ นี้อีก ถ้าเกิดขึ้นอีกครั้ง ฉันจะไล่เธอออกไปจากที่นี่แน่โอบดาว”
