‘พี่ อย่าทิ้งผมไปนะ รู้มั้ย?’
คังมูยอง น้องชายผู้เป็นครอบครัวเพียงคนเดียวของเขา เจเุนต้องพลัดพรากจากมูยองที่เขารักเหมือนน้องชายแท้ๆ เพราะเหตุการณ์บางอย่าง และคิดว่าจะไม่มีวันได้พบกันอีกตลอดชีวิต...
“ไว้เจอกันใหม่นะ พี่ชายคนสวย”
แต่แล้วเขาก็บังเอิญได้พบกับมูยองที่กลายเป็นสมาชิกของแก๊งฝ่ายตรงข้าม เมื่อเห็นมูยองที่จำตัวเองไม่ได้ เจอุนก็รู้สึกทั้งเสียใจและโล่งอกในเวลาเดียวกัน
เจอุนพยายามเมินเฉยต่อมูยองเพราะไม่อยากดึงเขาเข้ามาพัวพันกับเรื่องอันตราย แต่ความพยายามนั้นกลับไร้ผล เมื่อมูยองที่โตเป็นผู้ใหญ่แล้วกลับรุกจีบเขาทั้งใจและ...ร่างกาย
“เรายังไปไม่ถึงไหนเลยด้วยซ้ำ”
เจอุนตกหลุมพรางของมูยองอย่างหมดหนทาง
“ยังไม่ได้ใส่เข้าไปเลยนะ”
***
「วันนี้ผมมีนัดครับ」
「…ทำไมพูดสุภาพอีกแล้วล่ะ ㅡ”ㅡ」
“ฮะๆ”
เสียงหัวเราะเล็ดลอดออกมาเมื่อเห็นอีโมติคอนท้ายประโยคที่ดูคล้ายกับใบหน้าบูดบึ้งของเด็กคนนั้น เจอุนจึงรีบพิมพ์ตอบกลับไปทันที
「ก็แล้วแต่ใจผมครับ」
ครืด- มีข้อความตอบกลับมาทันที
「 ′ _‵ 」
ครืด-
「อุตส่าห์ว่าจะซื้อของอร่อยให้กินซะหน่อย… งั้นไว้เจอกันพรุ่งนี้นะครับ」
“เจ้านี่ไม่เห็นเหมือนนายเลย...”
เจอุนพึมพำกับตัวเองพร้อมรอยยิ้มโดยไม่รู้ตัว
