หลง ลวงรัก

สกปรก 

น่าสมเพช 

กาฝาก 

น่ารังเกียจ 

ขี้เหร่รกหูรกตา เมื่อไหร่จะไปให้พ้นจากบ้านหลังนี้สักที 

เทียนรุ่ง ได้แต่ก้มหน้า กำฝ่ามือแน่น อดทนฟังถ้อยคำบั่นทอนจิตใจเหล่านั้น ตั้งแต่จำความได้ถ้อยคำเหล่านี้ก็ถูกพ้นออกมาไม่มีหยุดหย่อนจากเด็กชายที่โตกว่านางถึงเจ็ดปี 

มาบัดนี้นางเติบใหญ่เป็นสาวเต็มกาย ถ้อยคำเหล่านี้ก็ยังคงดังก้องในหูไม่จางหาย ทำได้แค่กัดฟันกลั้นใจไม่ให้สวนคำพูดร้ายๆกลับไป  ในสายตาของชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็นลูกเจ้าของบ้านนั้น นางก็เป็นแค่เพียงฝุ่นผงรกหูขวางตามาอาศัยเกาะบ้านเขาอยู่ก็เท่านั้น 

หล่อเหลา 

ร่ำรวย 

ใจดำ 

จอมหลอกลวง 

และคงจะขาดไม่ได้เรื่องปากคอที่เราะร้ายยิ่งกว่าอะไร ขัดกับใบหน้าที่คมราวกับเทพบุตรในนิยายปรัมปราของกรีก  

ฌนะปณัย  ตั้งแต่ผู้หญิงคนนั้นเข้ามาในบ้าน ไม่มีเลยสักครั้งที่เขาจะหายใจได้เต็มปอด ยิ่งนับวันเด็กสาวที่วันวานเป็นเพียงทารกในอ้อมกอดของมารดาเติบใหญ่จนเป็นสาวสะพรั่ง เขายิ่งหายใจได้ไม่สะดวกมากขึ้นเป็นร้อยเป็นพันเท่า ยิ่งเมื่อเห็นนางอยู่กับชายอื่น