พ่อของเพื่อน 🔞💦

ความเงียบภายในคฤหาสน์หลังโตถูกกลบด้วยเสียงฟ้าร้องที่ดังระงมเป็นระยะ แสงแฟลชจากฟ้าแลบสะท้อนผ่านหน้าต่างเข้ามาในห้องรับแขก เผยให้เห็นร่างบางของ "ริน" ที่ยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์บาร์ เธออยู่ในชุดนอนสายเดี่ยวผ้าซาตินสีแชมเปญที่สั้นจนเผยเรียวขาขาวเนียน ความเย็นของเครื่องปรับอากาศทำให้ยอดอกสล้างชันดันเนื้อผ้าบางเฉียบออกมาอย่างเลี่ยงไม่ได้

"พิมบอกว่ารินกลัวเสียงฟ้าร้อง..."

เสียงทุ้มต่ำและแหบพร่าดังขึ้นที่ข้างหู รินสะดุ้งสุดตัวจนแก้วน้ำในมือเกือบหล่น เธอหันกลับไปพบกับ "คุณอัคร" ที่ยืนซ้อนหลังเธออยู่ตั้งแตเมื่อไหร่ไม่รู้ กลิ่นกายชายหนุ่มใหญ่ที่เป็นส่วนผสมของยาสูบราคาแพงและกลิ่นเหงื่อจางๆ พุ่งเข้าปะทะจมูกจนเธอรู้สึกมึนงง

"คะ...คุณอา อัคร ยังไม่นอนเหรอคะ?" รินเอ่ยเสียงสั่น แผ่นหลังของเธอสัมผัสได้ถึงแผงอกอุ่นที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อคลุมอาวุธเนื้อดี

"อาเพิ่งดื่มเสร็จ... เห็นเรายืนสั่นอยู่ตรงนี้ เลยกังวล" อัครไม่ได้ถอยห่าง แต่กลับขยับเข้าใกล้จนหน้าขาแข็งแรงเบียดชิดกับสะโพกมนของเธอ มือหนาข้างหนึ่งวางลงบนเคาน์เตอร์ กักตัวเธอไว้ในอ้อมแขนกลายๆ

"ริน... แค่หิวน้ำค่ะ" เธอพยายามจะมุดหนี แต่อัครกลับใช้มืออีกข้างเชยคางเธอขึ้นมา สายตาคมกริบดั่งพยัคฆ์จ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่สั่นระริก ปลายนิ้วโป้งของเขาลากไล้ไปตามริมฝีปากล่างของเธออย่างแผ่วเบาแต่เน้นย้ำ

"น้ำในแก้ว... หรือน้ำอะไรที่รินต้องการกันแน่?"

คำถามนั้นทำให้รินหายใจติดขัด ความร้อนแรงจากปลายนิ้วหนาลากต่ำลงมาที่ลำคอระหง ก่อนจะแตะลงบนสายเสื้อนอนเส้นเล็กที่หมิ่นเหม่จะหลุดจากไหล่ รินรู้สึกถึงกระแสไฟฟ้าที่แล่นปราดไปทั่วร่าง ความเสียวซ่านจู่โจมที่ใจกลางความสาวจนเธอต้องเผลอแอ่นอกเข้าหาการสัมผัสของเขาอย่างลืมตัว

"คุณอา... อย่าค่ะ พิมจะมาเห็นเข้า" เธอประท้วงเสียงแผ่ว แต่มือกลับขยำเสื้อคลุมของเขาไว้แน่น

"พิมไม่อยู่ริน... และคืนนี้ อาก็ไม่อยากเป็นแค่พ่อของเพื่อนรินแล้วเหมือนกัน"

อัครโน้มใบหน้าลงมาซุกไซ้ที่ซอกหู กลิ่นหอมกรุ่นของสาววัยแรกแย้มกระตุ้นสัญชาตญาณดิบในตัวเขาให้ตื่นตัว มือใหญ่เลื่อนลงไปบีบเฟ้นสะโพกผายผ่านเนื้อผ้าลื่นมือ รินหลุดเสียงครางเครือในลำคอ เมื่อเขากดเน้นหน้าขาเข้ากับส่วนอ่อนไหวของเธออย่างจงใจ

นี่คือจุดเริ่มต้นของเพลิงสวาทที่กำลังจะเผาไหม้คนทั้งคู่...