Twenty One Moments of Love
#21 วัน ผมรักคุณ
‘ทุกคนเชื่อทฤษฎี 21 วันกันไหมครับ ผมคนหนึ่งล่ะที่ไม่เชื่อ เพราะขนาดทำงานที่เดิมมาสามปี ผมยังไม่ชินและไม่เคยชอบมันเลยสักนิด แต่เมื่อหนึ่งปีก่อนทฤษฎีที่ผมไม่เคยศรัทธานี่แหละ กลับทำให้ผมเริ่มรู้สึกดีกับใครบางคนโดยไม่รู้ตัว’
‘วันที่ 11 ธันวาคม 2567 เป็นวันแรกที่ผมย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านหลังใหม่ จากวันนั้นนาฬิกาเหมือนถูกตั้งนับถอยหลังไว้เงียบ ๆ จนกระทั่งวันที่ 31 ธันวาคม 2567 ครบ 21 วันพอดี
และวันนั้นเองที่ผมได้เรียนรู้ประโยคที่ว่า อย่าคิดว่าทุกอย่างจะรอเราได้ เพราะเวลาไม่เคยรอใครจริง ๆ’
เดย์เป็นคนกลัวผีแต่กลับเผลอรักผีที่อยู่ข้างกันทุกวันโดยไม่รู้ตัว ยี่สิบเอ็ดวันของการอยู่ร่วมกัน จากความหวาดกลัวกลายเป็นความเคยชิน จากความเคยชินกลายเป็นความผูกพัน และจากความผูกพัน… กลายเป็นความรัก
กรรณ ผีขี้เหงาที่สวมบทผีร้ายเพื่อแลกกับการถูกมองเห็น แม้เพียงช่วงเวลาสั้น ๆ ก็ตาม ขอแค่มีใครสักคนมองมาที่เขา ไม่ทำเหมือนเขาเป็นเพียงอากาศที่อยู่รอบตัว
“เฮ้อ…ไอ้พวกเด็กหัวเกรียนมาบ้านนี้ทุกคืนแท้ ๆ ไม่มีใครมองเห็นเราเลยหรือไงวะ”
คำเตือน
นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาเหมาะสำหรับ ผู้มีอายุ 18 ปีขึ้นไป ประกอบไปด้วยฉากที่มีความรุนแรงทางอารมณ์ การใช้ภาษาหยาบคาย รวมถึงฉากที่สื่อถึงความสัมพันธ์ทางเพศอย่างโจ่งแจ้ง ตัวละคร เหตุการณ์ สถานที่เป็นเพียงสิ่งสมมุติเท่านั้น ผู้อ่านควรใช้วิจารณญาณในการอ่าน
ห้ามคัดลอก ดัดแปลง หรือนำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อ ไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดโดยไม่ได้รับอนุญาต การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นความผิดตามกฎหมาย ตาม พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2 พ.ศ. 2558 และฉบับที่ 3 พ.ศ. 2565)
***ฝากเอ็นดูผีขี้เหงากับพี่กลัวผีของไรท์ไว้ในใจนักอ่านทุกคนด้วยนะคะ
เรื่องนี้เป็นพล็อตที่ใหม่สำหรับไรท์มาก ๆ เนื่องจากเป็นคนกลัวผีด้วยเลยไม่เคยมีความคิดจะเขียนแนวผีกับคน ยิ่งมีนักเขียนหลายคนบอกว่าเขียนเรื่องผีเดี๋ยวผีจะมาอ่าน ไรท์ก็ยิ่งขนลุกเพราะกลัวเจอ..
Guest
