เลิกตื้อเถอะค่ะ...ฉันลืมไปแล้วว่าคุณคือพ่อของลูก

"ในนิยาย...นางร้ายต้องฟูมฟายที่ถูกพระเอกทิ้ง แต่สำหรับ 'ดนิสา' คนใหม่ที่วิญญาณเปลี่ยนไป การถูกทิ้งคือลาภอันประเสริฐ! เธอหอบท้องหนีไปอยู่ต่างประเทศ เลี้ยงลูกชายด้วยความตายด้านที่มีต่อโลก จนกระทั่งห้าปีผ่านไป โชคชะตาเล่นตลกให้เธอต้องกลับมาทำงานในบริษัทของเขา 'เตชินท์' อดีตคนรักที่เคยตราหน้าว่าเธอคบชู้ แต่พอเห็นหน้าเด็กชายเขากลับช็อกสติหลุด

'เด็กคนนี้หน้าเหมือนฉัน...เธอตั้งใจจ้างหมอศัลยกรรมปั้นหน้าเด็กมาหลอกฉันใช่ไหม!' 

'ท่านประธานคะ...ถ้าว่างมากนัก ไปเช็กสมองบ้างก็ดีนะคะ' 

เธอก็อยู่ของเธอเฉย ๆ แต่ทำไมพระเอกคนนี้ถึงขยันมโนว่าเธอวางแผนตามตื้อเขานักนะ!"

‼️ไม่มีนอกกายไม่มีนอกใจ‼️ 

~แนวนิยาย~ 

ทะลุมิติ | มีลูก | ดราม่าไม่หนัก | ฟิน ฮา อบอุ่น  

(จบดีดีคงจะยาก...จบประหลาด ๆ คงจะใช่) 

👿คุณแม่สายสตรอง : ดนิสา (เดียร์) 

สวยแบบนิ่ง ๆ ดวงตาเรียบเฉยจนดูเหมือนง่วงนอนตลอดเวลา แต่งตัวสไตล์ Working Woman เรียบแต่โก้ มักจะใส่ชุดสีคุมโทน (ขาว-เทา-ดำ) ไม่ค่อยยิ้มแต่ถ้าได้ยิ้มจะดูมีเสน่ห์มาก

🤬พ่นไฟหน้านิ่ง : พูดน้อยแต่ทุกคำที่พูดออกไปคือ ดาเมจรุนแรง ชอบใช้เหตุผลมากกว่าอารมณ์ ไม่แคร์คำนินทา ใครจะมองว่าท้องไม่มีพ่อ เธอก็ไม่แคร์ เพราะชีวิตผ่านจุดที่แย่ที่สุดมาแล้ว

“พ่อหนูไปเป็นนักบินอวกาศที่ดาวอังคาร นาน ๆ ทีเขาจะส่งสัญญาณกลับมาเป็นค่าเทอมครับ” 

😎 ท่านประธานสายมโน : เตชินท์ (เต) 

ฉายา : คนคลั่งรักที่ปากแข็งที่สุดในโลก 

ใบหน้าหล่อเหลาแบบคมเข้ม ดูเป็นคนเจ้าระเบียบและน่าเกรงขาม แต่พอลับหลังลูกน้องจะชอบทำหน้ามึน ๆ สับสนกับตัวเอง ปากบอกเกลียด แต่แอบจำได้ว่าเดียร์ชอบกินอะไร แล้วสั่งให้เลขาฯ ไปซื้อมาวางไว้ให้พร้อมโน้ตว่า "ซื้อผิด" ชอบหาเหตุผลทางวิทยาศาสตร์มารองรับความมโนของตัวเอง เช่น "ที่เธอจ้องหน้าฉันเพราะอยากจะสะกดจิตให้ฉันกลับไปรักใช่ไหม"

พ่อไมโครเวฟที่ปลั๊กหลวม : อยากทำดีกับลูกแต่ทำไม่เป็น ชอบเอาของเล่นแพง ๆ ไปล่อ แต่โดนเด็กเมินจนหน้าเสีย

'หึ! ที่เธอบอกลูกว่าพ่อพ่อเป็นนักบินอวกาศ เพราะอยากจะสื่อว่าฉันคือคนที่มีค่าและอยู่สูงเกินเอื้อมสินะดนิสา ส่วนค่าเทอมนั่น...เธอคงอยากจะบอกเป็นนัย ๆ ว่ารอให้ฉันไปรับผิดชอบอยู่ล่ะสิ!' 

🦕เจ้าก้อนแป้งอัจฉริยะ :  

น้องต้นกล้า อายุ 5 ขวบ  

(แต่ความจริงวัยสามขวบครึ่ง)  

ฉายา : ร่างโคลนของท่านประธาน 

หน้าเหมือนเตชินท์ราวกับถอดแบบกันมา ทั้งคิ้วและแววตา แต่มีความแก้มกลมและน่ารักแบบเด็ก ๆ ฉลาดเกินวัย รู้ว่าแม่เหนื่อยจะชอบอ้อนแบบนิ่ง ๆ เป็นคนคอยเบรกเวลาเตชินท์พยายามจะเนียนเข้าหาแม่

ทีมแม่ : รักแม่ที่สุด ใครทำให้แม่โกรธ ต้นกล้าจะทำหน้านิ่งใส่ (ซึ่งท่าทางหน้านิ่งเหมือนเตชินท์เวลาโกรธไม่มีผิด)

“พ่อพ่อจายดีล่วย ม่ายดุเหมือนคุมยุงลิงที่ต้อนก้าเจอวันก่อน แต่คุมยุงฉ่งขนมปังคนเน้หน้าเหมือนพ่อพ่อจิง ๆ นะคับ หน้าโหลเหมือนที่คุมแม่บอกเยย!” 

********************* 

👉เครดิต🤩 

นักเขียน : นางร้ายที่รัก17 

นักวาด (เตชินท์) : Lapistic 

นักวาด (เดียร์) : MarMatura 

นักวาด (ต้นกล้า) : Lapistic 

ไทโป : Motita 

⚠️ คำเตือน!!! 

นิยายเรื่องนี้พระเอกหลงตัวเองหนักมาก และนางเอกนิ่งแต่ฟาดสุด ๆ 

ใครชอบแนวคุณพ่อพยายามง้อเมียด้วยทฤษฎีเพี้ยน ๆ และลูกชายตัวแสบที่ชอบบลูลี่พ่อว่า... คุมยุงลิง 🐵เชิญทางนี้ 

เนื้อหาในนิยายเป็นเพียงจินตนาการล้วน ๆ อ่านเพื่อสนุกและความบันเทิงเท่านั้น ชื่อบุคคลและสถานที่ไม่มีอยู่จริงจ้า 

❌อย่าคัดลอกอย่าดัดแปลงนะคะ❌ 

"อย่ายืมกดจิ้มหัวใจ ❤️ แย้วก็เก็บเข้าจั้นล้วยน้าคับ ต้อนก้าฉู้ ๆ" 🛸