สตรีเย้ายวนราตรีนั้นคือนางร้าย

“องค์หญิงสี่ เมื่อใดพระองค์จะเลิกทำตัวน่ารังเกียจเสียที ได้รังแกคนอ่อนแอกว่าเช่นนี้...มีความสุขมากนักหรือ”

‘องค์หญิงฉีหนิงหนี่ว์’ นางร้ายในนิยายเรื่อง ‘เหนือจักรพรรดิ’ เหยียดยิ้มรับคำประณามจาก ‘เสนาบดีลู่หลิงเฉิน’ ขาทองคำของพระเอก ในสายตาใต้เท้ามากความสามารถผู้นี้ นางไม่เคยมีภาพลักษณ์ดีงามอยู่แล้ว ต่อให้ทำดีเพียงใดก็เป็นได้แค่ตัวปัญหาแสนน่ารำคาญ

ไม่ว่านางวางแผนทำสิ่งใด มักถูกเขายื่นมือมาสอดและพูดจาอวดดีใส่กันเสมอ

ในเมื่อเขาอยากเล่นกับไฟมาก เช่นนั้นนางจะมอบบทเรียนราคาแพงที่เขาไม่มีทางลืมไปตลอดชีวิตให้เอง...

กระทั่งวันหนึ่ง เสนาบดีกรมขุนนางที่ผู้คนทั่วทั้งราชสำนักให้ความเคารพต้องร้อนรนราวกับถูกไฟลนหลัง เมื่อพลาดพลั้งล่วงเกินสตรีนางหนึ่งที่จำได้แค่ว่ามีเสน่ห์เย้ายวนมากเข้า คงไม่มีสิ่งใดน่ากังวล หากคน ๆ นั้นมิใช่ไม้เบื่อไม้เมาตัวฉกาจเช่นองค์หญิงสี่!

“ใต้เท้าลู่...เปิ่นกงไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าท่านจะชื่นชอบกันขนาดนี้ ที่ผ่านมาแสร้งทำเป็นปากคอเราะรายเพื่อกลบเกลื่อนความรู้สึกแท้จริงเองหรอกหรือ”

“!!!”

ลู่หลิงเฉิน: ไร้ยางอาย...นางมันไร้ยางอายที่สุด!

ฉีหนิงหนี่ว์: … (ปิดปากหัวเราะอย่างชั่วร้าย)