รักในองศาที่ร้อนแรง

เมื่อการทุ่มเทอย่างสุดกำลัง  

ได้มาเพียงความเหนื่อยล้าที่ไม่มีใครมองเห็น 

และในวันที่เธอรับแรงกระแทกเพียงลำพัง 

ไม่มีใครยืนอยู่ข้างเธอเลยสักคน 

กระทั่งได้พบกับผู้ชายคนหนึ่ง… 

------------------------------------------------------------------------- 

              “ตื่นแล้วเหรอ” เขาถามเสียงทุ้มต่ำ 

              เธอไม่ตอบเขา แต่ถามกลับ “คุณมาตั้งแต่เมื่อไร”  

              “เพิ่งมา ได้ยินว่าหนูอยากนอน พี่เลยปล่อยให้หนูพักผ่อน พี่ไม่ได้ขึ้นมากวนหนูใช่ไหม”  

              “ถ้าตอบว่า ‘กวน’ จะปล่อยให้นอนต่อไหม” 

              “ไม่” 

              “แล้วจะถามทำไม” 

              “ถามไปงั้น อยากให้หนูตอบว่า ‘ไม่กวนค่ะ’ แต่ปากกับใจหนูมันตรงกัน พี่เลยได้คำตอบที่ขัดหู” 

              “ขอโทษที่ไม่ได้ดั่งใจคุณ” 

              “ไม่เป็นไร ไม่ว่าหนูจะเป็นแบบไหน พี่ก็ยังชอบ” เขาไม่ได้พูดเอาใจ แต่หมายความตามนั้นจริง ๆ เพราะเขาเจอผู้หญิงปากอย่างใจอย่างมาเยอะมากจนรู้สึกรำคาญก็ว่าได้  

              “ไปอาบน้ำแต่งตัวเถอะ แล้วลงไปกินข้าวกัน” เขาพูดต่อ  

              ร่างเล็กขยับตัวลุกขึ้นนั่ง แต่ดวงตาที่ผ่านการร้องไห้จนบวมช้ำจับจ้องเขาอย่างแปลกใจ  

              เขาไม่ได้หื่นกามและคิดจะเอาแต่ได้อย่างที่เคยกังวล 

              เขาปล่อยให้เธอนอนจนเต็มอิ่ม ตื่นขึ้นมายังชวนไปกินมื้อค่ำ  

              เขาก็ไม่ได้แย่ แต่ก็ไม่ได้เป็นคนดีเลิศอะไรนัก 

              “มองหน้าพี่ทำไมครับ?” เขาถาม เมื่อเห็นเธอเอาแต่มอง 

              “...” เธอไม่ตอบ แต่ยังจ้องเขาอยู่ 

              “มองแบบนี้ อยากมีเรื่อง? หรืออยากมีลูก?”