คนข้างตำรา The Person Next to Me

คำนำนักเขียน 

บางครั้ง ความสัมพันธ์ที่เราต้องการมากที่สุด อาจไม่ได้เริ่มต้นจากคำพูด หรือความสมบูรณ์ของผู้คน แต่อาจมาจาก “ใครบางคน” ที่ปรากฏขึ้นเงียบ ๆ ในวันที่เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองเหนื่อยล้าแค่ไหน เพียงแค่นั่งอยู่ข้างเรา เข้าใจเรา และพร้อมจะฟังในวันที่เราไม่อยากอธิบายอะไรเลย 

นิยาย คนข้างตำรา เป็นหนึ่งในชุด คนข้าง…เกิดจากความเชื่อเล็ก ๆ ว่า ในชีวิตของเรา ต่างก็ต้องการ “ใครสักคนที่เข้าใจ” เหมือนสายลมอุ่นที่พัดผ่านเข้ามาอย่างแผ่วเบา เหมือนการมีใครสักคนอยู่เคียงข้าง โดยไม่ต้องเอ่ยคำว่า “อยู่ข้างคุณเสมอนะ” ให้ได้ยิน 

ตัวละครในเรื่องเติบโตจากความไม่สมบูรณ์แบบ เหมือนมนุษย์ทุกคนจากความสับสน ความเงียบ ความหวัง และความรู้สึกที่ไม่อาจถ่ายทอดออกมาเป็นคำพูดได้ นักเขียนหวังว่า เมื่อผู้อ่านเปิดอ่านแต่ละบท ผู้อ่านจะได้พบ “ใครบางคน” ของตนเอง ไม่ว่าจะเป็นคนที่จากเป็น หรือคนที่จากตาย หรือคนที่คุณไม่เคยมีความกล้าพอจะเงยหน้ามอง 

ขอให้เรื่องราวนี้พากลับไปยังชั้นหนังสือเดิม พาให้นึกถึงกลิ่นกระดาษ เสียงพลิกหน้าหนังสือ และความรู้สึกอุ่น ๆ ของการมี “คนข้างตำรา” อยู่เคียงข้างใจเสมอ 

บทเพลง รอยยิ้มในวันที่มีเธอ – NPNaay เป็นประกอบนิยายสามารถฟังได้ทางช่องยูทูบ NPNaay Official เพื่อเข้าถึงความรู้สึกของตัวละครมากยิ่งขึ้น 

บทนำ 

เสียงกีตาร์ของ ภูมิ นักศึกษาคณะเทคนิคการแพทย์ปีสี่ ไม่ได้ตั้งใจเล่นให้ใครฟัง แต่ใครบางคนกลับฟังมันทุกครั้ง... จากหน้าต่างห้องสมุดด้านหลัง 

ทศ เพื่อนต่างคณะในปีเดียวกัน ผู้มองโลกผ่านสูตรของพีทาโกรัส เห็นความสัมพันธ์เป็นสมการ และพยายามจูนหัวใจของภูมิ ด้วยคอร์ดที่ไม่อยู่ในตำรา 

ในขณะที่ภูมิพยายามแต่งเพลงเพื่อจีบ ออย ผู้หญิงที่มีหูดนตรีสมบูรณ์แบบ (Perfect Pitch) ทว่าเพลงนั้นกลับไม่มีวันจบลงได้ง่าย ๆ ไม่ใช่เพราะขาดคอร์ด แต่เพราะขาด “บางเสียง” ที่เขาไม่กล้าให้ใครได้ยิน 

ระหว่างโน้ตที่ไม่ลงตัว กับสมการที่ไม่มีคำตอบ ทั้งสองคนค่อย ๆ สานความผูกพัน ผ่านจังหวะที่ไม่มีชื่อ  

บทเพลงที่เล่นด้วยสองใจ และความเงียบ...ที่ไม่ต้องการคำอธิบาย 

“บางที ความรัก อาจไม่ใช่การฟังให้เข้าใจ แต่เป็นการอยู่ข้าง ๆ แม้ในจังหวะที่ไม่มีเสียงใดเลย”