“เมื่อกี้รู้มั้ยว่าเธอทำให้ฉันไม่พอใจ” เขายังคงพูดทั้งที่จมูกยังคลอเคลียอยู่ไม่ห่างจากเธอ
“หม่อนทำให้คุณอินไม่พอใจเรื่องอะไรคะ?” ใบหม่อนเอ่ยถามเสียงสั่น
“ฉันกำลังจะกินของหวาน แต่เธอก็เข้ามาขัดจังหวะยังไงล่ะ”
“หม่อนขอโทษค่ะ หม่อนไม่ได้ตั้งใจจะเข้ามาขัดจังหวะคุณอินจริง ๆ ค่ะ” ใบหม่อนรีบยกมือขึ้นไหว้เขา
“ถ้าเธออยากให้ฉันยกโทษให้ เธอก็ต้องมีของหวานมาทดแทนให้ฉัน”
“มีค่ะมี ป้าแจ่มทำขนมมาให้คุณอินด้วยค่ะ” ใบหม่อนรีบพูดบ่ายเบี่ยง ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าที่อินทรพูดมันหมายความว่ายังไง และหมายถึงอะไร
“ฉันไม่ได้อยากกินขนมฝีมือป้าแจ่ม แต่ฉันอยากกินขนมหวานจากเธอต่างหาก” พูดจบเรียวปากร้อนชื้นก็ทาบทับลงมาที่เรียวปากนุ่มของเด็กสาว โดยที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว มือหนารั้งเอวบางเข้ามาแนบชิดจนแทบไม่เหลือช่องว่างระหว่างกัน
ใบหม่อนที่อ่อนประสบการณ์กับเรื่องนี้ พยายามขัดขืนในตอนแรก แต่พอเจอจูบที่เร่าร้อนจากคนที่มากประสบการณ์อย่างอินทร ก็ถึงกับอ่อนระทวย ปล่อยให้เขาได้บดจูบลงมาตามที่ใจต้องการอย่างง่ายดาย
เมื่อเห็นว่าสาวน้อยที่ด้อยประสบการณ์เหมือนจะยืนไม่อยู่เพราะความเร่าร้อนและรุนแรงจากรสจูบที่เขามอบให้ อินทรเลยฉวยอุ้มร่างบางพามาที่โซฟาตัวยาวที่อยู่ด้านในทันที แผ่นหลังบอบบางที่แตะลงบนโซฟานิ่ม พร้อมกับเรียวปากร้อนชื้นของอินทรก็ตามมาประกบทาบทับด้วยเช่นกัน
“อื้ม หวานอย่างที่ฉันคิดไว้ไม่มีผิด” อินทรพูดกับร่างที่อยู่ในอ้อมกอด ใบหม่อนในตอนนี้เหมือนคนที่สติหลุดลอย ไม่รับรู้กับสิ่งที่เขาพูดเลยสักคำเดียว
มือหนาสำรวจส่วนเว้าโค้งที่เขาเคยได้เห็นมันผ่านเสื้อผ้าที่เธอสวมใส่ และก็จินตนาการมาโดยตลอดว่าภายใต้เสื้อผ้าที่แสนจะธรรมดา มันมีอะไรที่แสนพิเศษซ่อนอยู่
และวันนี้เขาก็ได้สัมผัสมันกับมือของตัวเองแล้วว่า มันไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ แต่จะพิเศษแค่ไหน ก็คงต้องลองดูก่อน
Guest
